اين گونه نيايش ، اندكى با غدد مترشّحهى داخلى مانند تيروئيد و سورنال قابل تشبيه است ؛ طبيب نيز هنگامى كه بيمار را ديد كه دست به دامن دعا و توسّل شده ، مىتواند خرسند باشد ، زيرا آرامشى كه نيايش به ارمغان آورده كمك شايانى در مداواى وى به شمار مىآيد .
شفا به وسيلهى نيايش
الكسيس كارل گويد : نيايش گاهى تأثيرات شگفت آورى دارد ، بيمارانى بودهاند كه تقريباً به طور آنى از دردهايى همچون : خوره ، سرطان و عفونت كليه و زخمهاى مزمن و سل ريوى و استخوانى پريتونئال شفا يافتهاند ؛
نيايش كه به خاطر ديگرى ، انجام شود اثر بخشتر است . « 1 »
انسان همچنان كه به آب و اكسيژن نيازمند است ، به خدا نيز محتاج است ، ما بايد هم زيبايى دانش را دوست بداريم و هم زيبايى خدا را ، و ما بايد به پاسكال با همان ايمان گوش فرا دهيم كه به دكارت گوش مىدهيم . ( پاسكال مرد الهى بود كه با خدا سر و كار داشت ، و دكارت شخصى بوده كه با علم و دانش و تعقّل سر و كار داشت ) .
« الكسيس كارل » در كتاب ديگرش به نام « انسان موجود ناشناخته » مىنويسد : « 2 » اطّلاعات كنونى ما دربارهى تأثير فورى نيايش در شفاى امراض ، بر
هامش
( 1 ) . در روايات اهل بيت دارد كه « دعا در حق ديگران بكنيد و از ديگران دعا بخواهيد . » ( كافى ، ج 2 ، ص 508 )
( 2 ) . بنا بر آنچه گفتيم نماز نوعى نيايش است ، كلام كارل اقتباس از مضمون اين آيه است « انّ الصلاة تنهى عن الفحشاء و المنكر » ؛ عنكبوت / 45 .