در قرآن كريم ، خداوند ما را به نيايش تشويق و امر فرموده و تكبر ورزيدن و ترك نيايش را نكوهش كرده و فرموده :
« أدعوني أستجب لكم إنّ الذين يستكبرون عن عبادتي سيدخلون جهنّم داخرين » ؛ « 1 » « مرا بخوانيد تا ( دعاى ) شما را بپذيرم كسانى كه از عبادت من تكبر مىورزند به زودى با ذلت وارد دوزخ مىشوند ! »
« و إذا سألك عبادي عني فانّي قريب أجيب دعوة الداع إذا دعان فليستجيبوا لي وليؤمنوا بي لعلهم ترشدون » ؛ « 2 » « و هنگامى كه بندگان من ، از تو درباره من سوال كنند ، ( بگو : ) من نزديكم ! دعاى دعا كننده را ، به هنگامى كه مرا مىخواند ، پاسخ مىگويم ! پس بايد دعوت مرا بپذيرند و به من ايمان بياورند تا راه يابند ( و به مقصد برسند ) » .
« ادعوا ربّكم تضرعاً و خفية » ؛ « 3 » « پروردگار خود را ( آشكارا ) از روى تضرع و در پنهانى ، بخوانيد ! »
فلسفهى نماز ذكر است « أقم الصلاة لذكرى » « 4 » فلسفهى دعا نيز ذكر است ، يكى از نامهاى نماز نيز ذكر است ؛ يكى از نامهاى قرآن هم ذكر است و تلاوت قرآن براى ذكر است ؛ ترك معصيت ( طبق روايت ابوحذّاء ) ذكر است ، اجزاء نماز ، قرآن و ذكر و نيايش است و روح نيايش ذكر است .
هامش
( 1 ) . غافر / 60 .
( 2 ) . بقره / 186 .
( 3 ) . أعراف / 55 .
( 4 ) . طه / 14 .