غشّ در معاملات موجب زوال بركت شده و غضب خداى را به همراه دارد .
قال رسولاللَّه صلى الله عليه و آله :
« مَنْ غَشَّ اخاهُ المُسْلِمَ نَزَعَ اللَّهُ بَرَكَةَ رِزْقِهِ وَافْسَدَ عَلَيْهِ مَعيشَتَهُ وَوكَلَهُ الى نَفْسِهِ » « 1 »
و نيز از همان حضرت نقل شده است كه فرمودند :
« مَنْ باعَ عَيْباً لَمْ يُبَيِّنْهُ لَمْ يَزَلْ فى مَقْتِ اللَّهِ ، وَلَمْ تَزَلِ المَلائِكَةُ تَلْعَنُهُ » « 2 »
و او از درگاه خداوند مطرود بوده
قال الكاظم عليه السلام :
« مَلْعُونٌ مَنْ غَشَّ مُسْلِماً اوْ ماكَرَهُ اوْ غَرَّهُ » « 3 »
و در قيامت با يهود محشور مىشود .
قال رسولاللَّه صلى الله عليه و آله :
« مَنْ غَشَّ المُسْلِمينَ حُشِرَ مَعَ اليَهُودِ يَوْمَ الْقِيمَةِ لِأَنَّهُمْ اغَشُّ النّاسِ لِلْمُسْلِمينَ » « 4 »
و البته بدترين نوع غشّ ، غشّ بانفس و فريب دادن خود است ، انسانى كه به حيات موقت خود يقين دارد به پايان اين حيات و مرگ مطمئن است ، به تنهائى او در عالم قبر و همراهى با عملش در آنجا و در قيامت معتقد است ، اگر با علم به چنين آيندهاى بيراهه رود ، بدترين مكرها را در حق خود انجام داده است .
هامش
( 1 ) - كسى كه با برادر مسلمان خود غشّ نمايد ، خداوند بركت روزى را از او سلب و زندگيش را تباه و او را به خود واميگذارد . ( بحارالانوار - جلد 76 - صفحه 365 ) .
( 2 ) - كسى كه كالاى معيوبى را بفروشد و عيب آن را آشكار ننمايد ، دائماً در غضب خداوند بوده و هميشه ملائك او را لعن مىكنند . ( كنز العمال - 9501 ) .
( 3 ) - آنكه با مسلمانى غشّ كند يا او را بفريبد وخدعه نمايد ، از درگاه رحمت خداوند مطرود است . ( بحارالانوار - جلد 103 - صفحه 103 )
( 4 ) - آنكه با مسلمانان غشّ كند ، روز قيامت با يهود محشور مىشود زيرا آنان بيش از همه با مسلمانان غشّ ميكردند . ( من لا يحضره الفقيه - جلد 3 - صفحه 173 ) .