نمىدانند . ابن ابىالحديد مطاعن معاويه را برمىشمارد و سپس مىگويد : اينها نشانه كفر اوست . « 1 »
به چند نمونه از مكرهاى ثبت شدهء او در تاريخ توجه كنيد :
1 - معاويه نامههاى فريادرسى عثمان را زمانى كه وى در محاصره بود چنان به تأخير انداخت تا او كشته شد و سپس كشته شدنش را حربهء جنگ صفين قرار داد .
چرا كه كشته شدنش را به نفع خود مىدانست . چه اينكه همهء طرفين جنگ مانع خلافت او بودند و با وجود هركدام آنها نوبت به او نمىرسيد .
2 - وى در شام بين دو قدرت كوفه و مصر بود ، حاكميت مصر به دست « قيس بن عباده » از ياران و سربازان حضرت امير عليه السلام بود . معاويه چون توان مبارزه با قيس را نداشت ، گروههائى به كوفه گسيل كرد تا شايعهء هميارى قيس با خودش را پراكنده سازند . اين شايعات بىاساس ، موجب شد ياران حضرت امير عليه السلام وى را مجبور سازند تا قيس را عزل كند و محمد بن ابوبكر را به جاى او بنشاند . در پى اين عزل و نصب معاويه به سادگى بر مصر چيره گشت .
3 - به معاويه خبر دادند كه يكى از سرداران روم ، فرستادگان معاويه را نمىپذيرد و آنها را اذيت مىكند . وى نامهاى جانبدارانه به سردار رومى نوشت و از او درخواست كرد به سپاه شام بپيوندد . معاويه اين نامه را به پيك داد و از او خواست در روم خودش را مشكوك جلوه دهد تا حكومت وى را دستگير كند . حكومت روم فرستادهء معاويه را دستگير نمود . آنان در بازرسى بدنى از وى نامه را يافتند و تصور كردند سردار مورد نظر همدست معاويه است . سردار بىخبر را دستگير و به جرم جاسوسى اعدام نمودند .
4 - معاويه خود عامل قتل مالك اشتر بود ولى وقتى خبر شهادت مالك اشتر به
هامش
( 1 ) - ر . ك : شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد - جلد 5 - صفحه 129 .