لا يَغْفِرُ انْ يُشْرَكَ بِهِ » . وَامَّا الظُّلْمُ الَّذى يُغْفَرُ فَظُلْمُ الْعَبْدِ نَفْسَهُ عَنْ بَعْضِ الْهَناتِ . وَامَّا الظُّلْمُ الَّذى لا يُتْرَكُ فَظُلْمُ الْعِبادِ بَعْضُهُمْ بَعْضاً القِصاصُ هُناكَ شديدٌ ، لَيْسَ هُوَ جَرْحاً بالمُدى وَلا ضَرْباً بالسِّياطِ ، وَلكِنَّهُ ما يُسْتَصْغَرُ ذلِكَ مَعَهُ ، فَايَّاكُمْ والتَّلَوُّنَ فى دينِ اللَّهِ » « 1 »
در اين روايت حضرت بر گناهان حقّالنّاسى تأكيد بيشترى نموده و آنها را از جملهء گناهانى دانسته كه وعده قطعى بر بخشش آنها داده نشده است .
تاريخ دوران محدود خلافت آن حضرت ، داستانهائى بس زيبا از توجه او به رعايت بيتالمال دارد .
شبى سرد خادمهء حضرت پوششى آورد تا حضرت خود را از سرما حفظ كند ، حضرت سؤال فرمود : از كجا آوردهاى ؟ خادمه گفت : از قطيفههاى بيتالمال است .
حضرت فرمود : امشب بايد تا صبح سرما بچشيم .
بىشك كسانى كه در مسير پيروى از او هستند بايد چنين باشند . در حالات مقدس اردبيلى آمده است : ايشان با الاغ كرايه از نجف به كاظمين مىرفتند ، در مسير نامهاى به او دادند كه به كاظمين برساند . مقدس چون صاحب الاغ را نديد تا از او اجازه بگيرد ، بر آن الاغ سوار نشد ، چرا كه جايز نديد بارى به قدر وزن نامهاى بدون رضايت صاحبش بر آن مركب تحميل كند .
هامش
( 1 ) - هركسى از شما توانائى اين را داشته باشد كه خدا را در حالى ملاقات كند كه دستش از خون و اموال مسلمانان پاك باشد و زبانش از عرض و آبروى آنها مبرا باشد بايد چنين كند . . . بدانيد كه ظلم بر سه دسته است ، ظلمى كه هرگز بخشوده نمىشود ، ستمى كه بدون مجازات نمىباشد ، و ظلمى كه از آن صرف نظر شده و بازخواست ندارد ، اما ظلمى كه بخشودنى نيست شرك به خداوند است ، خدا پاك و منزه مىفرمايد : خداوند هيچگاه از شرك به خود نمىگذرد . اما ظلمى كه حتماً بخشوده مىشود ، ستمى است كه بنده با گناه صغيره به خود نموده است . و اما ستمى كه بدون مجازات نمىماند ، ظلم برخى عباد به يكديگر است ، قصاص در آنجا بسيار سخت مىباشد . چنين قصاصى جراحت با كارد و يا ضربهء تازيانه نيست ، بلكه چيزى است كه اينها در مقابلش كوچك است ، مبادا كه در دين ، متلوّن و چند رنگ باشيد . ( نهج البلاغه - خطبه 175 به ترتيب فيض و 176 به ترتيب صبحى ) .