مىنگرد و از كارى كه كرده حسرت مىخورد كه چگونه موجب هلاكت خود را پديد آورده و ديگران بهواسطه بهرهبرى از زحمات او به بهشت مىروند .
2 - كسى كه موعظهاى نموده ، خطبهاى خوانده و نصيحتى نموده و مخاطبانش عمل نمودهاند ولى او خود بىبهره بوده و به گفته خودش عمل ننموده است .
3 - پدر و مادرى كه فرزند خود را در محشر ببينند و زحمتهايشان را براى او يادآور شوند و از وى يك حسنه بخواهند ، ولى او ابا كند و بگويد ممكن است كار من به خاطر همان حسنه لنگ بماند .
4 - كسى كه عمر خود را در دنيا به غفلت و معصيت گذراندهاست ، او در قيامت از خواب غفلت بيدار شده و انگشت حسرت مىگزد .
« وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْهِ . . . »
« 1 »
شدت حرمت مال حرام
حرمت مال حرام چنان شديد و تأثير آن در روح و روان انسان چنان زياد است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله از اينكه مهمان بدون دعوت بر سر سفرهاى بنشيند و غذائى را تناول كند به شدّت نكوهش فرموده است :
« مَنْ دَخَلَ عَلى غَيْرِ دَعْوَةٍ دَخَلَ سارِقاً وَخَرَجَ مُعيراً » « 2 »
« مَنْ اكَلَ طَعاماً لَمْ يُدْعَ الَيْهِ فَانَّما اكَلَ قِطْعَةً مِنَ النَّارِ » « 3 »
امام صادق عليه السلام از اينكه مهمان كسى را با خود به منزل ميزبان ببرد نهى فرموده
هامش
( 1 ) - ( فرقان - 27 ) روزى كه ستمكار دست خود را از شدت حسرت با دندان مىگزد .
( 2 ) - كسى كه بهسوى غذائى رود كه بدان دعوت نشده است ، سارق وارد و غارتگر خارج شده است . ( مستدرك الوسايل - جلد 16 - صفحه 237 ) .
( 3 ) - كسى كه از غذائى كه بدان دعوت نشده بخورد ، همانا قطعهاى از آتش خورده است . ( فروع كافى - جلد 6 - صفحه 270 ) .