قال زين العباد عليه السلام :
« انّ اللَّهَ يُحِبُّ كُلَّ قَلْبٍ حَزينٍ » « 1 »
و لذا تنها صلاح انسان با ايمان در همان است .
قال الصادق عليه السلام :
« يُصْبِحُ الْمُؤْمِنُ حَزيناً وَيُمْسى حَزيناً وَلا يُصْلِحُهُ الّا ذاكَ » « 2 »
و او هر لحظه چشمان خود را با سرمهء حزن معطر مىكند .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد : خداوند به حضرت عيسى عليه السلام وحى فرستاد كه :
« اكْحُلْ عَيْنَكَ بِميلِ الْحُزْنِ اذا ضَحِكَ الْبَطَّالُونَ » « 3 »
و آن كه در دنيا حزين و اندوهناك بر عصيانش باشد ، خداى عزّوجلّ عظيمتر از آنست كه حزن آخرت را به او بچشاند .
« أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ »
« 4 »
هامش
( 1 ) - خداوند هر قلب حزينى را دوست دارد . ( بحارالانوار - جلد 71 - صفحه 38 ) .
( 2 ) - مؤمن صبح را با حزن شروع مىكند و شب را با حزن به سر مىبرد و جز اين صلاح او نيست . ( بحارالانوار - جلد 82 - صفححه 133 ) .
( 3 ) - چشم خود را به ميل حزن سرمه بكش ، زمانى كه دلقكها تو را مىخندانند . ( بحارالانوار - جلد 72 - صفحه 71 ) .
( 4 ) - ( يونس - 62 ) بدانيد كه اولياء خدا نه ترسى دارند و نه غمگين ميشوند .