غنا
« وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ »
« 1 »
همانطوركه از بحث قبل به دست آمد ، صداى خوش نه تنها مذموم نيست بلكه ممدوح و پسنديده مىباشد . ولى اگر صدا در گلو بچرخد و مطابق مجالس لهو و لعب گردد غنا محسوب شده و حرام مىشود .
بنابراين غنا از مقولهء كلام نيست بلكه از مقولهء صوت است . و صوت لهوى ، حرام مىباشد چه حاوى كلامى موزون باشد يا نه ، قرآن كريم باشد يا اشعار عشقى كذائى و يا هر چيز ديگر . و اصولًا چهبسا شنونده و حتى خواننده توجهى به كلام نداشته باشند و صرفاً به صوت توجه كنند .
معيار و محور حرمت چنين صدائى ، تطابق با مجالس عيش و نوش و خوشگذرانى است .
حالتى كه انسان را از ياد خدا و هدف از خلقت وى باز داشته و خوى حيوانى و شهوى او را تقويت كند ، همان چيزى كه باعث تحريم شراب و قمار گشته است .
هامش
( 1 ) - آدرس و ترجمه آيه خواهد آمد .