تَفْعَلُونَ »
« 1 »
البته اينكه امام مىفرمايد : « وعده نذرى است كه كفاره ندارد » بيانگر اهميت وعده نسبت به ساير نذرها است و مراد اين نيست كه اصلًا كفارهاى ندارد .
مرحوم مجلسى رحمة اللَّه عليه هر دو حديثى را كه از اصول كافى نقل كرديم معتبر و داراى سندى قوى مىداند و مىگويد هر دو خبر دلالت بر وجوب وفا به نذر مىكنند .
آيهاى كه در استدلال امام صادق عليه السلام آمده است هر چند در مورد منافقان نازل شده است امّا با توجه به اينكه مورد در آيات مخصص نبوده و باعث محدود شدن مفهوم آيه در همان موضوع خاص نمىشود ، سياق آيه عموميت داشته و حتى شامل خلف وعده هم مىشود .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد : رسول خدا صلى الله عليه و آله به كسى وعده دادند و فرمودند : من كنار اين صخره مىمانم تا بيائى . گويا آمدن شخص به طول انجاميد و گرما بر پيامبر شدّت گرفت ، اصحاب عرض كردند : به سايه بيا و در آنجا منتظر باش ، حضرت فرمودند : اينجا با وى وعده دادهام ، و اگر او نيايد هم همين جا مىمانم ، محشر ما در قيامت اينجاست يا محل جمع شدن ما اينجاست .
« وَعَدْتُهُ ( الى ) ههُنا وَ انْ لَمْ يَجِىءْ كانَ مِنْهُ الْحَشْرُ ( الَمحْشَرُ ) » « 2 »
علامهء طباطبائى ضمن نقل روايتى مىفرمايد : رسول خدا نزد كعبه به كسى وعده داد و فرمود : مىمانم تا برگردى ، شخص رفت و وعده را فراموش نمود و رسول خدا سه روز در كنار كعبه ماند ، اصحاب رفتند آن شخص را يافتند و به وى
هامش
( 1 ) - ( صف - 2 و 3 ) اى كسانى كه ايمان آوردهايد چرا سخنى مىگوئيد كه بدان عمل نمىكنيد ، نزد خدا موجب خشم است كه بگوئيد و عمل نكنيد .
( 2 ) - ( مكارم الاخلاق - صفحه 24 و بحار الانوار - جلد 75 - صفحه 95 ) .