است ، « 1 » كه آيه آغاز بحث نمونهاى از آنهاست . و البته در آياتى ديگر نيز تشكر از والدين و نيكى به آنها و نيز شيوهء دعا و استغفار براى آنها بيان شده است .
قرآن از سوى ديگر نيكى نكردن به والدين را مصداق عصيان و شقاوت بر شمرده است .
خداى متعال در مورد حضرت يحيى عليه السلام مىفرمايد : وى نسبت به والدينش نيكوكار بوده و عصيانگر نبوده است .
« وَ بَرًّا بِوالِدَيْهِ وَ لَمْ يَكُنْ جَبَّاراً عَصِيًّا »
« 2 »
در اين بيان نيكوكارى به والدين ، ضد عصيان معرفى شده است و طبيعتاً عدم نيكى ، عصيان شمرده مىشود .
حضرت عيسى عليه السلام در گهواره آنگاه كه به امر الهى به دفاع از مادر پرداخت ، در بين سخنانش به نيكوكارى به مادرش اشاره كرد و فرمود :
« وَ بَرًّا بِوالِدَتِي وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا »
« 3 »
در اين كلمات نيز نيكوكارى ضد شقاوت بيان شده و مفهوم آن اين است كه بىاحترامى شقاوت محسوب مىگردد .
ناگفته نماند كه « بَرّ » به خير وسيع و احسان گسترده اطلاق مىشود . مفهوم اين واژه بسيار وسيعتر از واژه « نيكى » بوده و با آن مترادف نيست .
هامش
( 1 ) - ( بقره - 83 ، نساء - 36 ، انعام - 151 ، اسراء - 23 ) .
( 2 ) - ( مريم - 14 ) او نسبت به پدر و مادرش نيكوكار بوده و عصيانگر نبود .
( 3 ) - ( مريم - 32 ) خدا مرا نسبت به مادرم نيكوكار قرار داده و جبّار و شقى قرار نداده است .