« وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ »
« 1 »
حيوان استعداد و قوّهء ترقى و تكامل ندارد ، و عدم رشد او قهرى است . و هيچ كس و هيچ چيزى براى نرسيدن به حدّى كه در شأن او نيست ، ملامت نمىشود .
ولى انسان كه از استعداد صعود برخوردار شده ، اگر بر آن حجاب غفلت افكند و از آن بهره نگيرد و با اختيار خود راه ضلالت طى كند ، طبعاً متضرر خواهد شد و قابل ملامت خواهد بود .
« ابوبصير » مىگويد در خدمت امام باقر عليه السلام به مسجد رفتيم . جمعيتى آنجا بودند ، حضرت به من فرمود : از مردم بپرس آيا محمدباقر را مىبينند ؟ از هركس پرسيدم جواب نفى مىشنيدم . « ابوهارون مكفوف » ( نابينا ) آمد از او پرسيدم ، گفت : آرى همين جا هستند ، گفتم : از كجا فهميدى ؟ گفت : چگونه ندانم در حالى كه آن جناب نورى درخشان است و آفتابى تابان !
ريشهء سريرهء ويران
عامل اصلى فساد سريره و ريشهء گنگ شدن قلب و كر و كور شدن گوش و چشم ، تنها و تنها گناه است ، معصيت چون پردهاى بر حواس روح افكنده مىشود و روان آدمى جز همان حجاب چيزى نمىبيند .
كسى از امام هشتم عليه افضل صلوات المصلّين از علت حجاب دل پرسيد :
حضرت در پاسخ فرمودند :
هامش
( 1 ) - ( اعراف - 179 ) مسلماً گروه زيادى از جن و انس را براى جهنم آفريدهايم ، آنان را قلوبى است كه با آن چيزى را درك نمىكنند ، و چشمانى است كه با آن نمىبينند ، و گوشهائى دارند كه با آن نمىشنوند . آنان چون چهارپايان بلكه گمراهتر از آنها هستند . آنان همان غافلانند .