ظلم
« الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ »
« 1 »
قريب به سيصدبار واژه « ظلم » و مشتقات آن در قرآن كريم وارد شده است ، ظلم در جهت مخالف عدل قرار مىگيرد و لذا به معناى انحراف مسير اعتدالى هر چيزى به جانب افراط يا تفريط مىباشد . به بيان ديگر همانطوركه عدل را به قراردادن هر چيزى در جايگاه خودش تعريف مىكنند ، ظلم به معناى قرار گرفتن آن در غير محل خود است .
بنابراين ظلم گسترهاى بسيار وسيع دارد و تمام آنچه كه در غير مسير اعتدالى قرار گيرد چه در حقّ خود يا غير ، فردى و يا اجتماعى ، موثر در دنيا يا غير موثر ، را شامل مىشود ، و نيز از ترك اولى گرفته تا گناهان كبيره و شرك را دربر مىگيرد .
خداى متعال در آيات بسيارى اين صفت را از خود نفى مىكند و به بيان عدالت خود در دنيا و آخرت مىپردازد . او دنيا را بر اساس عدل خلق نموده و به هر موجودى از مخلوقاتش به قدر سعهء وجوديش افاضاتى نموده و حدود معين سعهء وجودى هر چيزى را براى ايجاد چرخهاى منظم و دقيق در عالم اعطاء فرموده
هامش
( 1 ) - آدرس و ترجمه آيه خواهد آمد .