كَفُوراً »
« 1 »
اموال انسان مىتواند وسيلهاى بس مهم براى تكامل وجههء معنوى او شود ، وجههاى كه گاهى كمتر كسى را ياراى رسيدن به آن مىباشد .
بر اين اساس اموال در دست بشر ، بهرهء عمر انسان ، سلامتى وى ، امنيت و آرامش روانى او مىباشد و از آنجا كه اينها همه سرمايهء خدادادى مىباشند ، ثمرهاش نيز ، سرمايهء الهى نزد بشر بوده و بايد در مسيرى كه نافرمانى پروردگار شمرده مىشود مصرف نگردد و مصداق نان خوردن و نمكدان شكستن نشود .
قال على عليه السلام :
« الا وَ انَّ اعْطاءَ الْمالِ فى غَيْرِ حَقِّهِ تَبْذيرٌ وَ اسْرافٌ » « 2 »
امام صادق عليه السلام در تفسير آيه شريفه مىفرمايند :
« مَنْ انْفَقَ شيئاً فى غَيْرِ طاعَةِ اللَّهِ فَهُوَ مُبَذِّرٌ وَ مَنْ انْفَقَ فى سَبيلِ الخَيْرِ فَهُوَ مُقْتَصِدٌ » « 3 »
مقدار انفاق
در مورد ميزان انفاق از اموال سه دستهء به ظاهر متفاوت از اخبار و احاديث قابل توجه و تأمل هستند .
دستهء اول :
گروهى از آيات و اخبار ، انفاق همهء مال را ستودهاند و بذل تمام مايملك و حتى
هامش
( 1 ) - ( اسراء - 26 و 27 ) و هرگز اسراف روا مدار چراكه اسرافكاران برادران شيطانند و شيطان در مقابل پروردگارش بسيار ناسپاس بود .
( 2 ) - بدانيد اعطاء مال در غير مورد خودش تبذير و اسراف است . ( نهج البلاغه - خطبه 126 ) .
( 3 ) - كسى كه چيزى در غير اطاعت خدا مصرف نمايد اسرافكار است و آنكه در راه خير صرف مىكند ميانهرو مىباشد . ( بحار الانوار - جلد 75 - صفحه 302 ) .