20 - بيان وقت معين يا تعيين علائم قطعى زمانى براى حوادث آينده .
21 - اظهار دوستى با دشمنان خداوند كه مخالفت با اصل « تبرى » است .
22 - در خواست بى جا از خداوند و طلب حاجت غير مشروع از او .
23 - طلب مغفرت براى كفار و منافقان هر چند چنين عملى تأثيرى ندارد .
« سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ »
« 1 »
24 - دعا براى ظالم يا فاسق كه نوعى كمك به ظلم و فسق او محسوب شود .
« . . . وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ . . . »
« 2 »
25 - درخواست بلا براى مؤمن .
26 - درخواست زوال نعمت مؤمن و نفرين كردن او .
27 - لعن صالحان چه اينكه تنها لعن مواردى كه شخصاً يا نوعاً در قرآن و اخبار و احاديث مستند آمده است جايز است .
28 - مجادله با مردم
« عن غير علمٍ »
و با ظن و خيال .
29 - فحش و ناسزا .
30 - دروغ ، دروغ بستن به مقدسات .
31 - سوگند دروغ .
32 - وعده دروغ .
33 - استهزاء و تمسخر به غير .
34 - عيبجوئى و تفحص و استخبار نامطلوب از احوال ديگران .
35 - تحريم محلّلات و تحليل محرمات الهى .
هامش
( 1 ) - ( منافقون - 6 ) تفاوت ندارد چه براى منافقان استغفار كنى يا نه ، خداوند آنها را نمىبخشد و خداوند فاسقين را هدايت نمىكند .
( 2 ) - ( مائده - 2 ) در مسير گناه و تعدّى به حقوق غير همكارى ننمائيد .