56 - القاب زشت و ناپسند به افراد .
57 - غيبت .
58 - تهمت به بيان افعال و اقوالى كه مخاطب مرتكب نشده است .
59 - قذف بدون اقامه چهار شاهد .
60 - راست فتنهانگيز .
61 - توجه به خود و سنجش خويشتن نسبت به ديگران و در نهايت خودستائى و كبر .
62 - تحقير و خود كوچكبينى و ذلّت نفس .
63 - نجوى در جلسات عمومى كه زمينه سوءتفاهم وجود دارد .
64 - مزاح و شوخى با نامحرم به بيان كلمات غيرلازم .
65 - تفأل بد و تطيّر با ديدن اشياء يا شنيدن چيزى .
66 - غنا و ترانهخوانى .
67 - توجيه گناه .
68 - بهانه آوردن و توجيه نمودن ظلم ظالم و فسق فاسق .
اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 603
مساهمون: على غضنفرى
ص٦٠٣