گفت : سوره بقره را مىدانم . حضرت فرمود :
« قَد وَهَبْتُ يَدَكَ لِسُورةِ الْبَقَرَةِ » « 1 »
البته سارقى كه بينّه بر سرقت او اقامه شده است ، اجراى حدّ بر او حتمى است و هيچ راهى براى خلاص او وجود ندارد ، و توبهء خودش يا گذشت صاحب مال در رفع اجراى حدّ بىاثر مىباشد .
صاحب مال نيز مىتواند قبل از گزارش به حاكم و بردن سارق نزد وى ، او را عفو كند ولى بعد از رسيدن مرافعه نزد حاكم عفو صاحب مال بىاثر است .
به داستان ذيل كه وسايلالشيعه نقل نموده و ما تلخيص آن را آوردهايم توجه كنيد :
امام صادق عليه السلام مىفرمايند : « صفوان بن اميه » براى كارى بيرون مسجد رفتند وقتى برگشتند ، رداى خود را نيافتند ، صفوان گشت و دزد را پيدا نمود ، و به پيامبر معرفى كرد ، حضرت دستور قطع يد صادر كرد ، صفوان عرض كرد : او را بخشيدم ، پيامبر فرمود : بخشش مربوط به قبل از رسيدن ماجرا به حاكم است ، ولى وقتى بينّه نزد حاكم اقامه شد عفو بىاثر است . « 2 »
ناگفته نماند اين روايت از جهات مختلفى قابل تأمل است و ما آن را تنها براى بيان زمان عفو مطرح نموديم .
پاسخ به سه شبهه
در اين قسمت از بحث لازم است ، برخى شبهات مطرح شده در مجامعى كه به ظاهر از حقوق انسانها سخن مىرانند ، بيان و در حدّ ظرفيت بحث به آنها پاسخى
هامش
( 1 ) - دست تو را به سورهء بقره بخشيدم . ( وسايل الشيعه - جلد 18 - صفحه 488 ) .
( 2 ) - ( وسايل الشيعه - جلد 18 - صفحه 329 ) .