با هيچ عشقى قياس نمىشود ، آن عشق چنان است كه عاشق چيزى را جز لذّت مناجات با معشوق خود نمىبيند ، و صدائى غير از صداى او را نمىشنود ، و لذا تنها سرمايهاش را يعنى حياتش را براى وصال به دوست مىدهد .
حضرت ابراهيم عليه السلام درآخرين لحظات حياتش وقتى عزرائيل عليه السلام براى قبض روح او آمد ، به او فرمود : آيا دوست مىخواهد جان دوست بگيرد ؟ خدا فرمود : آيا دوست نمىخواهد با دوست ملاقات كند ؟
آن پاره زمن بستان جان پاره نخواهد شد * شوريده عشق تو بيچاره نخواهد شد