لذا كسى كه در مسير تهذيب نفس قدم برمىدارد سزاوار است معاشرت خود را با اهل دنيا جز در موارد وجوب شرعى و لزوم عقلى قطع نمايد و از همصحبتى با عاصيان بپرهيزد .
قال على عليه السلام :
« يَنْبَغى لِمَنْ ارادَ اصْلاحَ نَفْسِه وَاحْرازَ دينِه انْ يَجْتَنِبَ مُخالَطَةَ ( ابْناءِ ) الدُّنْيا » « 1 »
5 - پرهيز از غفلت
شيطان لحظهاى از بنده خدا غافل نمىشود تابلكه او را وسوسه كند و بر انسان است كه از او غافل نشود .
قال على عليه السلام :
« مَنْ اصْلَحَ نَفْسَهُ مَلَكَها ، مَنْ اهْمَلَ نفْسَهُ اهْلَكَها » « 2 »
همان يك لحظه كافى است تا نفس بيراههاى را طى كند كه بازگشت از آن به آسانى ممكن نباشد .
« مَنْ رَخَصَ لِنَفْسِه ذَهَبَتْ بِه في مَذاهِبَ الظُّلْمَةِ » « 3 »
6 - پرهيز از توجه به غير
يكى ديگر از عوامل تزكيه و تهذيب نفس ، دورى از تجسس در امور ديگران است .
حضرت امير عليه السلام مىفرمايد :
« مَنْ شَغَلَ نَفْسَهُ بِغَيْرِ نَفْسِه تَحَيَّرَ فِى الظُّلُماتِ ، وَارْتَبَكَ فِى الْهَلَكاتِ ، وَمَدَّتْ بِه شَياطينُهُ
هامش
( 1 ) - سزاوار است آنكه ميل به اصلاح نفس خويش دارد و مىخواهد دين خود را حفظ كند ، از اهل دنيا دورى گزيند . ( غررالحكم ) .
( 2 ) - هركس نفس خود را اصلاح كند ، مالك آن شده و آنكه نفس را رها نمايد ، هلاكش ساخته است . ( غررالحكم ) .
( 3 ) - كسى كه نفس خود را رها كند ، نفس او را به كوره راههاى گمراهى پرتاپ خواهد كرد . ( غررالحكم ) .