مىكند ، طبعاً گناهى كه اصل و اساس يا به تعبير ديگر كليد همهء معاصى شمرده مىشود ، مىبايست همهء ايمان را بزدايد .
قال على عليه السلام :
« جانِبُوا الْكَذِبَ فَإنَّهُ مُجانِبٌ لِلايمانِ ، الصّادِقُ عَلى شَفا مَنْجاةٍ وَكَرامَةٍ ، وَالْكاذِبُ عَلى شَرَفِ مَهْواةٍ وَمَهانَةٍ » « 1 »
آيهاى كه در آغاز بحث گذشت به همين معنا اشاره داشت .
« إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْكاذِبُونَ »
« 2 »
در سبب نزول اين آيه آمده است : گاهى آيهاى نازل ميشد و حاوى دستورى به ظاهر سخت بود ، چندى بعد آيهاى نازل گشت و دستور سادهترى داشت .
مشركان با ديدن اين سبك نزول آيات كه اهدافى را دنبال مىكرد ، مىگفتند :
محمد صلى الله عليه و آله اصحاب خود را تمسخر مىكند و هر روز به چيزى فرمان ميدهد ، پس معلوم است كه گفتههاى وى از خود اوست نه از سوى خداوند .
در پى اين طرز تفكر غلط ، آياتى نازل شد و در ضمن بيان نزول نشانهها از سوى خداوند و اقامه برهان برآن ، دروغگو را بىايمان معرفى فرمود و زشتترين تصوير دروغ را رسم نمود . « 3 »
تبعات دروغ
دروغ چون هر معصيت ديگر پيامدهاى وضعى بسيارى در دنيا باقى مىگذارد
هامش
( 1 ) - از دروغ بر كنار باشيد كه از ايمان فاصله دارد ، راستگو در مسير نجات و بزرگوارى ، و دروغگو بر لب پرتگاه هلاكت و پستى قرار گرفته است . ( نهج البلاغه - خطبه 85 به ترتيب فيض و 86 به ترتيب صبحى ) .
( 2 ) - ( نحل - 105 ) تنها كسانى دروغ مىگويند كه ايمان به آيات خدا ندارند و دروغگويان واقعى آنهايند .
( 3 ) - ( نحل - 101 به بعد ) .