اگر كسى مرتكب قتل عمد شد و حقّ حيات انسانى را سلب كرد آيا اعدام او كه سلب حيات از اوست ، سلب آزادى ناميده مىشود ؟ انسانى كه با بيان خود به ديگرى افتراء ببندد ، تهمت بزند ، ناسزا بگويد ، آيا مانع شدن چنين بياناتى از وى سلب آزادى است ؟ صدور عملى كه باعث شود حقّ انسان و يا حتى جامعهاى سلب شود ، منع آن عمل سلب آزادى است ؟ هرگز .
هر انسانى و يا هر جامعهاى براى خود امورى را مقدس مىشمارد ، اين مقدسات خطوط قرمز آنان بوده و هتك مقدسات ، تجاوز به حريم آن انسان و يا آن جامعه محسوب مىشود و منع از هتك آنها ، حقّ تمامى افراد آن جامعه مىباشد و دفاع از خود و حريم خويش محسوب مىگردد .
براى يك بت پرست هندو ، بتى كه در مقابل آن سجده مىكند ، معبدى كه در آن وارد مىشود ، بزرگ معبدى كه به او شيوهء تشكر از بت را مىآموزد ، ناذرى كه براى بت نذر مىكند و . . . همه و همه محترمند ، او حاضر است تمام سرمايهء خود را ، و حتى جان خود را بدهد و كسى به بت او توهين نكند .
حضرت موسى عليه السلام ، عهد عتيق ، كنيسه و خاخام ، براى يهوديان محترم و مقدس شمرده مىشوند و آنها به كسى اجازه شكستن اين خط قرمز را نمىدهند .
حضرت مسيح عليه السلام ، انجيل ، حواريون ، كليسا و پاپ تا پدر روحانى و احكام صادره از آنها براى مسيحى مقدسند ، و هيچكس را ياراى توهين به اسقف و كاردينال مسيحى نيست .
مال ، جان ، ناموس براى هر بشرى محترم شمرده مىشود و لذا در سراسر عالم قوانينى براى متجاوزين به حريمهاى سه گانه وضع كردهاند . و سارق ، جانى و فاسد ( متجاوزين به حريمهاى سه گانه ) را مجازات مىكنند و لذا هركسى نمىتواند مال مردم را ببرد ، به جان ديگران حمله كند ، كسى را مجروح نمايد ، ديگرى را بهقتل برساند ، به ديگران افتراء بندد ، به نواميس مردم تجاوز كند و . . . و بگويد
اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 339
مساهمون: على غضنفرى
ص٣٣٩