« مَنْ اقرَضَ مُؤْمِناً قَرْضاً يَنْتَظِرُ بِهِ مَيْسُورَهُ كانَ مالُهُ فى زَكوةٍ وَ كانَ هُوَ فى صَلاةٍ ( الصَّلاةِ مَعَ ) مِنَ الْمَلائِكَةِ حَتّى يُؤَدّيهِ الَيْهِ » « 1 »
ب ) بهره بستانكار در آخرت
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« مَنْ انْظَرَ مُعْسِراً اوْ وَضَعَ لَهُ ، وَقاهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ فيحِ جَهَنَّمَ » « 2 »
قال الصادق عليه السلام :
« مَنْ انْظَرَ مُعْسِراً اظَلَّهُ اللَّهُ بِظُلِّهِ يَوْمَ لاظِلَّ الّا ظِلُّهُ » « 3 »
محمد بن عمير از اصحاب اجماع و از ياران امام كاظم عليه السلام است . شخصيت وى نزد علماء رجال ما به حدى قوى است كه روايات نقل شده از او هرچند از سلسله سند آن ، اسمى از اسماء رواة حذف شده باشد ، همانند روايات تامالسند تلقى مىشود و لذا مَثَل شده است كه « مَراسيله كمساينده » يعنى روايات مرسل ابن ابى عمير همانند رواياتى است كه سند آنها تكميل است .
شغل وى بزازى بود ، حكومت وقت او را به خاطر وابستگى به امام بازداشت نمود و پس از شكنجه ، چهار سال به زندان افكند و اموالش را مصادره كرد .
محمد بعد از خلاصى از زندان دستش از اموال دنيا تهى بود و در مضيقهء جدّى قرار داشت .
وى نزد كسى ده هزار درهم طلب داشت ، بدهكار خانهء خويش را فروخت و ده
هامش
( 1 ) - كسى كه به مؤمنى قرض دهد و مطالبه نكند و منتظر غنى شدن وى باشد ، مال وى ثواب زكات را داشته و در معرض دعاء ملائك است تا زمانيكه قرضش برگردانده شود . ( بحار الانوار - جلد 103 - صفحه 139 ) .
( 2 ) - كسى كه بدهكار تنگدستى را مهلت دهد ، يا از او دست بردارد و ببخشد ، خداوند او را از شدّت حرارت جهنم مصون دارد . ( الترغيب - جلد 2 - صفحه 46 ) .
( 3 ) - كسى كه تنگدستى را مهلت دهد ، خداوند با سايهء خويش ، روزى كه سايهاى جز سايهء او نيست ، بر او سايه خواهد انداخت . ( بحار الانوار - جلد 78 - صفحه 218 ) .