و نيز فرموده است :
« الا وَمَنْ تَوَلّى عَرافَةَ قَوْمٍ اتِىَ يَوْمَ الْقِيمَةِ ويَداهُ مَغْلُولَتانِ الى عُنُقِهِ ، فَانْ قام فيهمْ بِامْرِ اللَّهِ ، اطْلَقَهُ اللَّهُ وَانْ كانَ ظالماً هُوِىَ بِهِ فى نارِ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ المَصيرُ » « 1 »
تعبير زير نيز در اخبار و احاديث بسيارى وارد شده است .
قال الصادق عليه السلام :
« مَنْ طَلَبَ الرِّياسَةَ هَلَكَ » « 2 »
زمامدارى على عليه السلام
حبّ مقام به قدرى قوى است كه هيچكس را جز آنها كه مخلِص بودهاند و مخلَص گشتهاند ، ياراى آن نيست كه بگويد « من آن را از خود زدودهام » .
ابن ابى الحديد شارح نهج البلاغه در جلد دوم شرح خود مىگويد : حبّ رياست آخرين رذيلهاى است كه از انسان در مسير زدودن رذايل دفع مىشود . « 3 »
اين حبّ به قدرى جذّاب است كه ملازمان ركاب رسول خدا صلى الله عليه و آله آنها كه او را با چشم ظاهر مىديدند و عظمت او را و مرام و آئين حقّ را درك مى كردند ، ثقل اكبر و امانت بزرگ رسول خدا را كنار گذاردند . البته به قطع مىتوان گواهى داد آنكه بعد از وجود مقدس رسول خدا صلى الله عليه و آله فريب مقام نخورد ، على عليه السلام بود و بس .
هامش
( 1 ) - بدانيد هركس رياست قومى را به عهده داشته باشد ، روز قيامت در حالى كه دستانش بسته به گردنش مىباشد ، مىآيد . حال اگر وى در بين مردم ، دستورات خداوند را اقامه كرده باشد ، خداى او را آزاد مىكند . ولى اگر ظالم بوده او را به آتش جهنم كه بدجايگاهى است سرنگون مىسازد . ( وسايل الشيعه - جلد 11 - صفحه 282 ) .
( 2 ) - هركس رياست طلبد ، هلاك شود . ( بحارالانوار - جلد 73 - صفحه 152 ) .
( 3 ) - ( شرح نهج البلاغه حديدى - جلد 2 - صفحه 181 ) .