تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 188

مساهمون:

ص١٨٨
« يا مُحَمَّد ، مَنْ اهانَ لى وَلِيّاً فَقَدْ بارَزَنى بِالْمُحارَبَةِ وَانَا اسْرَعُ شَىءٍ الى نُصَرةِ اوْليائِى » « 1 »

تذكر

اگر دقتى در وجوب حقوق بين مؤمنان كنيم و به حقوقى چون حرمت جان ، عرض و مال مؤمن با وسعتى كه در آيات و اخبار آمده است نظر كنيم ، به اهميت و عظمت اشرف مخلوقات نزد خداوند و مخصوصاً مؤمن از آنها پى مىبريم . توجه به اين نكته لازم است كه حرمت معاصى عمده‌اى چون غيبت ، تهمت ، بهتان و افتراء ، فحش و ناسزا ، خيانت در امانت ، افشا اسرار ، ايجاد رعب و حشت ، نظر به نامحرم ، قطع ارحام ، ايذاء ، كذب ، هجو ، مكر ، و . . . همه و همه به خاطر حرمت مؤمن و عظمت وى و اصلاح امور جامعه و تداوم امنيت اجتماعى براى ترقى و تكامل او است .
هامش
( 1 ) - اى محمد صلى الله عليه و آله ، كسىكه دوستى از دوستان مرا اهانت كند ، مرا به جنگ فرا خوانده است و من سريعتر از هر چيز به يارى دوستانم‌مى شتابم . ( وسايل الشيعه - جلد 8 - صفحه 588 ) .