تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — صفحة 387

مساهمون:

ص٣٨٧
1 - جابر بن زيد از ابن عباس نقل مىكند كه وى گفت : با پيامبر هشت ركعت نماز خوانديم . « 1 » 2 - نافع ابن عمر مىگويد : كان رسول اللّه اذا عجل به السير ، جمع بين المغرب و العشا . « 2 » « رسول خدا وقتى در رفتن شتاب مىكرد ، نماز مغرب و عشا را باهم مىخواند . » 3 - انس هم آورده است : اذا عجل عليه ( النبى ) السفر ، يؤخر الظهر الى وقت العصر فيجمع بينهما و يؤخر المغرب حتى يجمع بينها و بين العشا حتى يغيب الشفق . « 3 » « وقتى پيامبر در سفر عجله داشت ، نماز ظهر را تا هنگام عصر تأخير مىانداخت و هردو را باهم مىخواند و نماز مغرب را تا وقت عشا ، وقت غايب شدن سرخى آسمان ، تأخير مىانداخت و هردو را باهم مىخواند . » 4 - عن ابى سلمه يحيى بن خلف بصرى عن معتمر بن سليمان عن ابيه عن حنش عن عكرمه عن ابن عباس عن النبى قال : من جمع بين الصلاتين من غير عذر فقد اتى بابا من ابواب الكبائر . « 4 » « ابن عباس از پيامبر نقل كرده است كه هركس بدون عذر دو نماز را باهم بخواند ، وارد درگاهى از درهاى گناهان بزرگ شده است . » ترمذى به نقل از ابو عيسى مىگويد : « حنش ، همان ابو على الرحبى و او حسين بن قيس است و او ضعيف است . » « 5 » بخارى هم گفته است حديث او قابل عمل نيست . حاصل آنچه تاكنون ديديم ، اين است كه روايات دسته‌ى اول كه جمع را جايز
هامش
( 1 ) - صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 152 ؛ مسند احمد ، ج 1 ، ص 221 . ( 2 ) - صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 150 ؛ ر . ك : صحيح بخارى ، ج 2 ، ص 39 . ( 3 ) - صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 151 ؛ ر . ك : صحيح بخارى ، ج 2 ، ص 39 . ( 4 ) - سنن ترمذى ، ج 1 ، ص 121 . ( 5 ) - سنن ترمذى ، ج 1 ، ص 121 .
مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — صفحة 387 | على غضنفرى