لا سفر . « 1 »
« رسول خدا ظهر و عصر را در « مدينه » جمع كرد ، بدون اينكه ترس و سفرى باشد . »
3 - باز ابن عباس گفته است : جمع رسول اللّه بين الظهر و العصر و المغرب و العشاء فى غير خوف و لا مطر . « 2 »
« پيامبر نماز ظهر و عصر و نيز مغرب و عشاء را بدون ترس و باران ، در « مدينه » جمع كرد . »
دستهى دوم رواياتى كه جمع را بهطور مطلق جايز مىدانند .
1 - معاذ بن جبل مىگويد : « رسول خدا در غزوه « تبوك » ميان ظهر و عصر و ميان مغرب و عشا را جمع نمود تا زحمتى بر مردم نباشد . » « 3 »
2 - عبد اللّه شفيق مىگويد : روزى ابن عباس پس از عصر تا غروب آفتاب و آشكار شدن ستارگان ، سخنرانى مىكرد ، مردم داد مىزدند نماز ! ابن عباس گفت : به من نماز ياد مىدهيد ! ، رسول خدا را ديدم كه ميان ظهر و عصر و ميان مغرب و عشا را جمع مىكرد . عبد اللّه شفيق مىگويد : چيزى به دلم راه پيدا كرد ، نزد ابو هريره رفتم و از او جويا شدم . وى سخن ابن عباس را تصديق كرد . « 4 »
3 - عمر بن دينار مىگويد : « از جابر بن زيد از ابن عباس شنيدم كه مىگفت : رسول خدا هفت ركعت باهم و هشت ركعت باهم نماز خواند . » « 5 »
4 - از ابن عمرو ابى ايوب و ابن عباس نقل شده كه پيامبر مغرب و عشا را باهم خواند . « 6 »
دستهى سوم در برخى روايات جمع مشروط به عذر شده است .
هامش
( 1 ) - صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 151 .
( 2 ) - صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 152 .
( 3 ) - صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 152 .
( 4 ) - صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 152 .
( 5 ) - صحيح بخارى ، ج 1 ، ص 141 .
( 6 ) - صحيح بخارى ، ج 1 ، ص 141 ؛ سنن دارمى ، ج 1 ، ص 356 .