يكى از اين مناسبتهاى ويژه ، ولادت پيامبر خدا ، آخرين پيامبر الهى و مايه هدايت انسانهاست . شخصيتى كه راهيابى بشريت مرهون حيات درخشان اوست . وى به زيبايى ، سكان هدايت انسان دور شده از اهداف آفرينش را بر عهده گرفت . و نيكو به منزل رساند .
بىترديد اسلام و همهى ارزشهاى اسلامى مرهون ولادت و حيات پيامبر خداست ؛ و لذا ولادت او ، در ظرف زمانى خاص ، به آن زمان شكوه و جلال بخشيده است ؛ شكوهى كه موجب حوادث عظيم طبيعى و غير آن در عالم شد .
اما با اين وصف جشن ولادت پيامبر به گمان گروه اندكى بدعت و حرام شمرده مىشود .
ابن تيميه ، جشن ولادت را بدعت خوانده است ، وى مىگويد : « جشن تولد پيامبر بدعت است . اين روز ، علاوه بر اينكه اختلافى است ، هيچكدام از گذشتگان عيد نداشتهاند ؛ با اينكه زمينه فراهم بوده و مانعى وجود نداشته است . اگر در جشن ولادت خيرى بود ، گذشتگان بر ما پيشى مىگرفتند ؛ زيرا آنان بيشتر از ما به رسول خدا محبت داشتند و او را بزرگ مىداشتند . » « 1 »
محمد امين شنقيطى نيز همين مطلب را آورده است . « 2 »
بدعت چيست ؟
بدعت در اصطلاح ، آيينى را گويند كه سابقهاى در شريعت نداشته و براى نخستين بار وضع گردد ؛ بهطورى كه روح آن شريعت ، از آيين تازه دور باشد . لازمهى چنين چيزى تغيير حرامهاى الهى و تبديل حلالها است .
هامش
- اين روز به همين خاطر عيد شد .
( 1 ) - اقتضاء الصراط ، ج 1 ، ص 295 .
( 2 ) - اضواء البيان ، ج 8 ، ص 384 .