احترام پيامبرش نياز موردنظر را برآورده كرده است .
در اين بخش از بحث ، به برخى از اين موارد اشاره مىشود :
عثمان بن حنيف مىگويد : مردى نابينا حضور پيامبر خدا آمد و گفت : از خدا بخواه كه مرا بينايى دهد . پيامبر فرمود : اگر بخواهى تأخير اندازم براى تو بهتر است و اگر بخواهى از خدا براى تو دعا كنم . عرض كرد : برايم دعا كن . فرمود : برو وضويى نيك بگير و دو ركعت نماز بخوان و چنين دعا كن :
اللهم انى اسئلك و اتوجه اليك بمحمد ( بنبيك ) نبى الرحمة ، يا محمد انى ( قد ) توجهت بك الى ربى فى حاجتى هذه لتقضى ، اللهم فشفّعه فىّ . « 1 »
« خدايا ، من به حقّ پيامبر رحمت ، محمد ، از تو مىخواهم و به تو روى مىآورم ؛ اى محمد ! من در برآورده شدن اين خواستهام با كمك تو به سوى خدا روى آوردهام تا اجابت شود ، خدايا پيامبر را واسطهى حاجت من قرار ده . »
خداوند نور چشم او را بازگرداند .
اين حديث را ابن تيميه از طرق مختلف نقل نموده و آن را صحيحه شمرده است . « 2 »
ابن عساكر حديث را حسنه خوانده است . « 3 »
توسل به مردگان
ابن تيميه مىگويد : توسل به مردگان جايز نيست ؛ زيرا آنان توان پاسخگويى ندارند و خداوند منع كرده كه انسان كسى را بخواند كه نتواند پاسخ گويد . وى به آيهى 14 فاطر استناد كرده است :
هامش
( 1 ) - سنن ابن ماجة ، ج 1 ، ص 441 ؛ مسند احمد ، ج 4 ، ص 138 ؛ سنن الكبرى نسايى ، ج 6 ، ص 169 ؛ المستدرك على الصحيحين ، ج 1 ، ص 313 و 526 ؛ اسد الغابء ، ج 3 ، ص 371 ؛ جامع الصغير ، ج 1 ، ص 227 ؛ كنز العمال ، ج 6 ، ص 521 ، ش 16816 .
( 2 ) - التوسل و الوسيلة ابن تيمية ، ج 1 ، ص 93 .
( 3 ) - الاربعين البلدانية ، ص 85 .