تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — صفحة 256

مساهمون:

ص٢٥٦
تَوَّاباً رَحِيماً
. « 1 » « . . . و اگر اين مخالفان ، هنگامى كه به خود ستم مىكردند ، نزد تو مىآمدند و از خدا درخواست آمرزش مىكردند ، و پيامبر هم براى آنان درخواست آمرزش مىكرد ، خدا را توبه‌پذير و مهربان مىيافتند . » پس توسل در قرآن امرى مفروغ عنه است . علاوه اينكه خداوند به صراحت مىفرمايد براى تقرب به خداوند در پى وسيله‌اى باشيد .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَ جاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
. « 2 » « اى مؤمنان ! پرهيزكارى پيشه كنيد و وسيله‌اى براى نزديكى به خدا برگزينيد و در راه او جهاد كنيد ، باشد كه رستگار شويد . » در آيه‌ى زير نيز نزديكى به خدا با يارىگيرى از نزديك‌ترين وسيله ، ستايش شده است .
أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ . .
. « 3 » « آنان كسانى را مىخوانند كه خود وسيله‌اى براى تقرب به پروردگارشان مىجويند ، وسيله‌اى هرچه نزديك‌تر . » پس مطابق اين آيات شريفه ، وسيله قرار دادن انسان صاحب قدر و منزلتى نزد خداوند و براى تقرب به او ، نه تنها ممنوع نيست ، بلكه مقتضاى فرمان خداوند است .
هامش
( 1 ) - نساء ، 64 . ( 2 ) - مايدة ، 35 . ( 3 ) - اسراء ، 57 .