تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — صفحة 254

مساهمون:

ص٢٥٤
حاجة ، صليت ركعتين و جئت الى قبره و سألت اللّه تعالى الحاجة عنده فما تبعد عنى حتى تقضى . « 1 » « من به ابو حنيفه تبرك مىجويم و هر روز نزد قبر او مىروم . هرگاه خواسته‌اى داشته باشم نزد قبر او مىروم و از خدا حاجت خويش را نزد قبر او مىخواهم ؛ چيزى نمىگذرد خواسته‌ام برآورده مىشود . » ابو على خلال ، از علماى حنبلى مىگويد : ما همّنى امر فقصدت قبر موسى بن جعفر فتوسلت به الّا سهّل اللّه تعالى لى ما أحب . « 2 » « هيچ كار سختى براى من پيش نيامده كه آهنگ قبر موسى بن جعفر كنم ، مگر اينكه خداى متعال آنچه را كه دوست دارم برايم آسان مىكند . » شافعى نيز خبر از قبرى داده است كه يكى از فرزندان على بن ابى طالب در آن‌جا مدفون است و مردم به زيارت آن تبرك مىجويند و نيازمندان براى برآورده شدن حاجت خود از سوى خدا ، به آن مكان متوجه مىشوند . « 3 » سمعانى در « الانساب » از ابو الحسن عبد اللّه بن محمد نقل مىكند كه در هيچ گرفتارى نيفتادم و هيچ موضوع مهمى براى من پيش نيامد ، مگر اينكه نزد قبر ابو وليد قرشى رفته و به او به سوى خدا توسل جسته‌ام و خدا خواسته‌ام را اجابت نموده است . « 4 » ابو وليد قرشى از فقهاى متوفى 349 است . « 5 » ابن تيميه نظر صريحى ندارد . در كتابش « التوسل و الوسيلة » گاه از جواز توسل مىگويد و شاهد براى آن اقامه مىكند و گاه منع مىنمايد . وى در جايى از كتاب
هامش
( 1 ) - تاريخ بغداد ، ج 1 ، ص 135 . ( 2 ) - تاريخ بغداد ، ج 1 ، ص 133 . ( 3 ) - تاريخ بغداد ، ج 1 ، ص 135 . ( 4 ) - الانساب سمعانى ، ج 4 ، ص 471 . ( 5 ) - ر . ك : الانساب ، ج 4 ، ص 471 .