خود مىگويد : « توسل به طاعت پيامبر و ايمان به او و نيز توسل به دعا پيامبر در زمان زندگى و مرگ او جايز است ولى توسل به او پس از مرگ جايز نيست . » « 1 »
علماى شيعه نيز همگى قائل به جواز توسل به بندگان شايسته خدا هستند .
توسل در قرآن
در قرآن كريم بارها خبر از توسل و نيز جواز توسل داده شده است از جمله :
1 - مردم زمان عيسى عليه السّلام دربارهى درمان بيماريهاى خود به ايشان متوسل مىشدند . خداوند از اين توسل به اين صورت ياد مىكند :
. . . وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْيِ الْمَوْتى بِإِذْنِ اللَّهِ . .
. « 2 »
« كور مادرزاد و مبتلايان به برص را بهبودى مىبخشم ، و مردگان را به اذن خدا زنده مىكنم . »
2 - فرزندان يعقوب عليه السّلام پس از فاش شدن آنچه در حقّ يوسف عليه السّلام روا داشتند ، به پدر خود متوسل شدند تا براى آنان درخواست آمرزش كند و پدر نيز چنين كرد .
قالُوا يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا كُنَّا خاطِئِينَ * قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
. « 3 »
« گفتند : پدر از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه ، كه ما خطاكار بوديم . گفت : به زودى براى شما از پروردگارم آمرزش مىطلبم كه او آمرزنده و مهربان است . »
3 - مسلمانان گاهى حضور پيامبر مىرسيدند و از وى درخواست آمرزش مىكردند و خداوند از پذيرفته شدن استغفار پيامبر براى آنها خبر مىدهد .
. . . وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ
هامش
( 1 ) - ر . ك : التوسل و الوسيلة ابن تيمية ، ج 1 ، ص 5 به بعد .
( 2 ) - آل عمران ، 49 .
( 3 ) - يوسف ، 97 و 98 .