كه با گروهى به جها برود و همه رفقايش فرار كنند و او بسوى دشمن بشتابد .
1251 « ثَلاثَةٌ يُحِبُّهُمُ اللَّهُ وَ ثَلاثَةٌ يُبْغِضُهُمُ اللّهُ فَأمّا الَّذينَ يُحِبُّهُمُ اللَّهُ فَرَجُلٌ اتَى قَوماً فَسَألَهُمْ بِالّلهِ وَ لَمْ يَسْألْهُمْ لِقَرابَةٍ بَيْنَهُ وَ بَيْنَهُمْ فَمَنَعُوهُ فَتَخَلَّفَ رَجُلٌ بَأعْقابِهِمْ فَأعْطاهُ سِرّاً لا يَعْلَمُ بِعَطِيَّتِهِ الّا الّلهُ وَ الَّذى أعْطاهُ ، وَ قَوْمٌ سارُوا لَيْلَتَهُمْ حَتّى اذا كانَ النَّوْمُ أحَبَّ الَيْهِمْ مِمّا يُعْدَلُ بِهِ فَوَضَعُوا رُؤُسَهُمْ فَقامَ أحَدُهُمْ يُصَلِّى وَ يَتْلُوا آياتِ الّلهِ ، وَ رَجُلٌ كانَ في سَرِيَّةٍ فَلَقِىَ الْعَدُوَّ فَهَزَمُوا فَأقْبَلَ بِصَدْرِهِ حَتّى يُقْتَلَ اوْ يَفْتَحَ لَهُ ؛ وَ الثَّلاثَةُ الَّذينَ يُبْغِضُهُمُ الّلهُ الشَيْخُ الزَّانِى ، وَالفَقِيرُ الُمخْتالُ ، وَ الْغَنِىُّ الظَّلُومُ . » « 1 »
سه نفر را خداى متعال دوست مىدارد و سه نفر را خداى متعال دشمن مىشمارد .
آنان كه خدا دوستشان دارد عبارتند از :
- كسى نزد گروهى مىآيد و و به نام خدا و نه به خاطر خويشاوندى بين آنها ، از آنان چيزى مىخواهد و آنان به او ندهند ولى يكى از اين گروه كناره گيرد و خواسته سائل را بدون اينكه كسى غير از خدا و او متوجه شود ، اجابت كند .
- گروهى شبانه سفر كنند و چون خسته شدند و خواب از هر چيز برايشان بهتر مىنمود ، سرها را بر زمين نهند ، در بين آنها كسى برخيزد و و نماز اقامه كند و قرآن تلاوت نمايد .
- گروهى به جهاد روند و همه از دشمن فرار كنند ، از ميان آنها كسى در مقابل دشمن سينه سپر كند تا اينكه كشته شود و يا پيروز گردد .
آنان كه خدا دشمنشان مىدارد عبارتند از :
پير زناكار ، فقير متكبر و ثروتمند ستمگر .
1252 « ثَلاثَةٌ يُحِبُّهُمُ اللَّهُ وَثَلاثَةٌ يَشْنَؤُهُمُ اللَّهُ أَلرَّجُلُ يَلْقىَ الْعَدُوَّ فى فِئَةٍ وَيَنْصِبُ لَهُمْ نَحْرَهُ حَتّى يُقْتَلَ أَوْ يَفْتَحَ لِأَصْحابِهِ وَالْقَوْمُ يُسافِرُونَ فَيَطُولُ سُراهُمْ حَتّى يُحِبُّوا أَنْ يَمَسُّوا الْأَرْضَ
هامش
( 1 ) - ر . ك . الدر المنثور ، 1 ، 354 .