« وَمَهْما كانَ فِي كُتّابِكَ مِنْ عَيْبٍ فَتَغَابَيْتَ عَنْهُ الْزِمْتَهُ » .
اگر دبيران تو عيبى بيافرينند و تو از آن آگاه نباشى شخصاً مسئول آن خواهى بود .
در همين عهدنامه حضرت مىفرمايند : نبايد نعمتهاى بىقياس ، تو را به خود مشغول نمايد و از حال توده ضعيف ملت غافل سازد . اگر به بهانهء انجام كارهاى مهم ، كارهاى كوچك آنها را واگذارى ، عذرت پذيرفتنى نيست . لذا نبايد كار آنها را اندك شمارى و يا از نظر ، دور دارى و روى از آنها برگردانى ، بايستى حال ضعفاى امّت را تفقّد كنى و اشخاصى از معتمدان و مطمئنّان را بركارهايشان بگمارى تا مشكلات آنها رفع شود و احوالشان به تو گزارش گردد .
و در پايان همين بخش از عهد نامه مىفرمايند :
« ثُمَّ اعْمَلْ فيهِمْ بِالْاعْذارِ إِلىَ اللَّهِ يَوْمَ تَلْقاهُ » .
به هرحال دربارهء آنان چنين كن كه گاه ملاقات با پروردگارت عذر و توجيهى مقبول داشته باشى .
در بخش ديگرى از همين عهدنامه آمدهاست ، از تغافل بپرهيز و خود را در برابر مسئوليّت خويشتن در قبال مردم به تغافل نزن چرا كه نسبت به آن در برابر ملّت مسئولى و به زودى پرده از روى اعمالت كنار خواهد رفت و انتقام مظلوم از تو گرفته مىشود .
« ايّاكَّ . . . والتَّغابِىَ عَمَّا تُعْنَى بِهِ مِمّا قَدْ وَضَحَ لِلْعُيُونِ فَانَّهُ مَأخُوذٌ مِنْك لِغَيركَ وَعَمّا قَليلٍ تَنْكَشِفُ عَنْكَ اغْطِيَةُ الامُورِ وَيُنْتَصَفُ مِنْكَ لِلْمَظْلُومِ » .
* * *
حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 334
مساهمون: على غضنفرى
ص٣٣٤