تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩
كسى كه با حيوانات سخت‌گير نبوده و اجحاف‌گر نيست و نه آنها را تند براند و نه خسته و مانده نمايد . سپس هرآنچه جمع‌آورى كردى به سوى ما روانه ساز تا آنها را در مصارفى كه خداوند فرمان داده‌است ، مصرف كنيم . وقتى حيوانات را به دست امين خود سپردى ، به او دستور ده كه ميان شتر و نوزادش جدايى نيفكند ، و همهء شير آن را ندوشد ، به‌طورى كه به بچه‌اش زيان وارد شود . در سوار شدن برشتران نيز عدالت را مراعات كند و نيز مراعات شتر خسته يا زخمى يا سُم سائيده را در راندنشان بنمايد . آنها را به غدير و گودال آب ببرد ، و از چراگاه‌هاى سبزه‌زار به جادّه خشك بدون گياه منحرف نسازد . و هرچندمدت استراحتشان دهد ، آنگاه كه حيوانات به آب و علف مىرسند مهلت آب و علف دهد ، به‌طورى كه وقتى كه به ما مىرسند به اذن خداوند فربه و سرحال باشند نه خسته و كوفته ، تا ما آنها را طبق كتاب خدا و سنّت پيامبرش تقسيم كنيم . چه خوب است كسانى كه دم از حقوق بشر مىزنند به متون اسلامى مراجعه كنند كه چگونه اسلام اصيل حتى حقوق حيوانات را به اين‌گونه و تا اين حد رعايت مىنمايد ، و چه نيك است آنان كه در مجامع علمى و جهانى صحبت از حقوق بشر مىنمايند ، حداقل هر از چندگاهى سخنان پيشوايان دينى را با نام بردن از آن ذوات مقدسه ، مطرح سازند تا هم حقايق براى مردم آشكار گردد و هم انسانها به عظمت اولياء خدا آشنا شوند . حضرت در نامه 26 نيز خطاب به مسئولان جمع‌آورى زكات و ضمن توصيهء آنان به تقوا و ترس از خدا در خفاء و پرهيز از معصيت و خيانت در امانت و نيز پرهيز از تعدّى به حقوق عمومى جامعه و حقّ فقراء و مستمندان و . . . مىفرمايند . « وَأَمَرَهُ أَلَّا يَجْبَهَهُمْ وَلَا يَعْضَهَهُمْ ، وَلَا يَرْغَبَ عَنْهُمْ تَفَضُّلًا بِالْإِمَارَةِ عَليْهِمْ ، فَإِنَّهُمْ