آيا همگى از اين دنياى پست و زندگى پر از مشكل با شتاب كوچ كردند . و آيا شما وارث افراد پست و نخاله شدهايد كه لبها جز به مذمت آنها حركت نمىكند تا مقام آنها كوچك شمرده شده و براى هميشه فراموش گردند . پس « انا للَّهِ وانّا اليه راجعون » .
مفاسد آشكار شده نه انكاركننده و تغييردهندهاى پيدا مىشود ، و نه بازدارندهاى ، آيا شما با اين وضع مىخواهيد در دار قدس خداوند و جوار رحمتش قرار گيريد و از عزيزترين اوليائش باشيد ، هيهات كه خداوند را در مورد بهشتش نمىتوان فريفت و جز به اطاعتش رضايت او را نتوان تحصيل كرد .
نفرين خدا برآنها باد كه امر به معروف مىكنند و خود تارك همان معروفند ، نهى از منكر مىنمايند و خود عامل به همان منكر مىباشند .
حضرت امير عليه السلام با مذمت دنيا و بيان واقعيّات آن همواره در پى بيدار كردن خلايق از خواب بيست و پنجساله بعد از ارتحال نبى اكرم صلى الله عليه و آله بودند .
سالهاى طولانى كه مسلمانان از مسير پيامبر خدا دور گشته و آلوده به مظاهر دنيوى شده و يا طمع بدست آوردن آن در سر مىپرورانند .
بىترديد از ميان خطبههايى كه سيدرضى جمع كردهاست ، حضرت در بيش از سى خطبه مستقيماً به بيان موعظه و اندرز مىپردازد تا بلكه بتواند تا حدودى ريشههاى ماديگرى را در وجود انسانها بخشكاند و حداقلّ انسانهاى آينده را آگاه نمايد تا مبادا دنياگزينىهاى گذشته را بهعنوان دين بپذيرند و آن را دين بنامند .
حضرت در خطبه 97 ضمن دعوت خلايق به راهيابى در مسير صحيح و انجام عبادات و ترك محرمات ، آنها را با اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله قياس كرده و مىفرمايد :
« انْظُرُوا أَهْلَ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ فَالْزَمُوا سَمْتَهُمْ ، وَاتَّبِعُوا أَثَرَهُمْ ، فَلَنْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ هُدًى ، وَلَنْ يُعِيدُوكُمْ فِي رَدًى ، فَإِنْ لَبَدُوا فَالْبُدُوا ، وَإِنْ نَهَضُوا فَانْهَضُوا . وَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَضِلُّوا ، وَلَا تَتَأَخَّرُوا عَنْهُمْ فَتَهْلِكُوا .
حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 220
مساهمون: على غضنفرى
ص٢٢٠