پرهيز از جنگ
بىترديد جهاد منحصراً با كفار حربى جايز است كه برعليه اسلام اسلحه كشيده و آماده نبرد شدهاند و در مقابل پيشرفت دين ايستادهاند ، چه اينكه دين اسلام بهواسطه وجود مترقىترين قوانين و مقررات مطابق با فطرت الهى ، جاذبهاى وسيع داشته و خلايق را به سوى خود مىكشاند .
و لذا مردم بسيارى از كشورهاى جهان چون كشورهاى آسياى شرقى و بسيارى از كشورهايى آفريقايى با تحقيق و بررسيهاى علمى و به دور از هرگونه جنگى ، اسلام را اختيار كردهاند .
براين اساس كفارى كه در پناه اسلام به سر مىبرند و يا كفارى كه با اسلام پيمان بسته و اصطلاحاً « معاهد » ناميده مىشوند ، نبايست مورد تعرّض مسلمانان قرار گيرند .
طبعاً هر نوع مجاهده با كسانى كه خود را مسلمان ناميده و شعار
« لا إله الّا اللَّه »
سر مىدهند ، جايز نيست .
اما اگر برخى از مسلمانان ، مورد اغواء زورمندان و مفسدان قرار گرفتند و در برابر حكومت حقّ و عدل قد علم كردند و به اين اكتفا ننموده و بلكه دست به سلاح بردند و حمله را آغاز نمودند ، مقابله با آنان بهعنوان دفاع از حريم عدالت و برقرارى حكومت حقّ مشروع بوده و گاه تنها راه خلاصى خلايق از ستمگران منوط به همان مىشود .