( 2 ) مالكيت زمين و چگونگى تقسيم آن در اسلام ( 1 ) « 1 »
بحث در بارهء زمين در چهار بخش زير انجام مىشود :
1 . اقسام زمين ،
2 . شروط احيا و بيان حد و چگونگى آن ،
3 . امكنه و جايگاههاى عمومى و اشتراكى ،
4 . معادن روى زمين و زيرزمينى .
بخش اول : قطعات روى زمين از يك نظر به چهار قسمت تقسيم مىشود : موات اصلى ، آباد اصلى ، موات عارضى و آباد عارضى .
اما قسم اول كه موات بالاصاله ناميده مىشود ، مراد از آن زمينى است كه دست بشر بدان نرسيده و تصرف و احيايى در آن انجام نيافته يا اگر انجام يافته فعلًا احيا كننده آن ، معلوم نيست . در اين قسم بايد مسائل زير مورد بررسى قرار گيرد :
قسم اول . مالكيت تام و دائمى همهء زمين از آن امام و رهبر معصوم است به ملاك ولايت وى بر جومع بشرى و حكومت او بر ساكنان زمين . دليل اين مدعا روايتهاى زير است :
1 . حضرت عسكرى عليه السلام :
كَتَبْتُ إِلَى الْعَسْكَرِيِّ عليه السلام : جُعِلْتُ فِدَاكَ رُوِيَ لَنَا أَنْ لَيْسَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا
هامش
( 1 ) پيام انقلاب ، ش 13 ، 25 مرداد 1359 .