( 35 ) نكاتى در بارهء سخاوت ، ايثار ، تبعيض و . . . « 1 »
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وقتى كه به معراج مىرود ، از خدا مىپرسد : پروردگارا ، « اى الاعمال احبّ اليك ؟ اى الاعمال افضل ؟ اى الصّفات افضل ؟ » ؛ خدا ، كدام عمل را دوست دارى و كدام صفت فاضلترين صفتهاست ؟ فرمود : اى پيغمبر فاضلترين صفت ، صفت توكل است .
مرحوم فيض در كتاب حقايقشان جملهاى را نقل مىكند كه بسيار خوب است .
عابدى درس خواند ، ديد از مسأله توكل زياد سخن رفته است . او از شهر بيرون شد ، رفت در سر كوهى مشغول به عبادت شد . گفت : من توكل به اللَّه كردهام ( از همان اشتباهات كه در بنى اسراييل بعضى از عباد كردند ) يك روز از صبح تا غروب مشغول نماز بود ، شب هم مشغول نماز بود و اندكى خوابيد تا آن كه يك روز گذشت ، خبرى نشد . گرسنهاش شد ، روز دوم گرسنه شد . روز سوم ديد دارد از دست مىرود ، و اعضايش قادر به حركت نيست ، دست به دعا برداشت گفت : پروردگارا ، من به تو توكل كرده و اينجا آمدهام يا مرا قبض روح كن يا روزى مرا بفرست . اينجا جملهاى به وسيله پيامبر يا الهام به اين عابد رسيد . اين جمله را توجه كنيد : « اردت ان تذهب حكمتى بزهدك » ؛ آقاى عابد خواستى حكمت مرا با زهدت باطل كنى ؟ توكل معنايش اين نيست ، اشتباه كردى . مگر نمىدانى كه من بندگان خودم را به وسيله كار و كوشش و سعى با همديگر روزى مىدهم ؟ بايد به روى پايينتر ، وارد شهر بشوى و مثل مردم
هامش
( 1 ) ماهنامهء جهاد ( ترويج كشاورزى و توسعه روستايى ) ، ش 51 .