( 30 ) بحثى در بارهء حياء فاضله و حياء رذيله « 1 »
مقدمه : در شمارههاى گذشته به نقش ترس از خدا در سير كمالى انسانيت انسان و لزوم توبه قبل از آن كه گناهها بر روى هم انباشته شود ، بحث شد و ضمناً تذكراتى در بارهء روابط بين خواهران و برادران شاغل در ادارات و نهادها ذكر گرديد . در اين شماره بحثى در بارهء حيا و انواع آن از نظر شما مىگذرد .
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
السَّلامُ عَلَيكُم يا اخوانى فِى اللَّه و رَحمَةُ اللهِ وَ بَرَكاتُه ، الحَمدُ للهِ وَ الصَّلوةُ وَ السَّلامُ عَلى رَسُولِهِ حَبيبنا وَ طَبيبِ نُفوسنَا سَيّدنا وَ مَولانا ابوالقاسِمِ مُحَمَّد وَ عَلى آلِهِ الطَّيبينَ الطَاهرين وَ اللعنُ عَلى اعدائِهِم اجمَعين .
علماى اخلاق وقتى كه انسان را به نفس و روح و روانش متوجه مىكنند ، اوصافى را براى روان انسانى مىشمارند ؛ اوصاف رذيلهاى و اوصاف فاضلهاى . در ضمن اوصاف فاضله انسانى زياد مورد توجه قرار مىگيرد و مىگويند يكى از بهترين صفتهاى روانى انسان صفت حياست . حيا از اخلاق فاضله است ، از فضايل نفس است ، از ملكات نيكوى روانى و از صفات انسانى و اسلامى است . حيا حالتى است در انسان . گاهى در مقابل يك شخصى و يك عملى ، انقباضى براى انسان پيدا مىشود و روحش حالت خجالت به خود مىگيريد و از كارى عقب مىكشد . شما در جايى با
هامش
( 1 ) ماهنامهء جهاد ( ترويج كشاورزى و توسعه روستايى ) ، ش 46 .