آيا شفاعت با آيهء « فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ » « 1 » منافات ندارد ؟
* نه آقا هيچ منافاتى ندارد ، شفاعت هست و پيامبر بزرگ و امامان و شهدا و حتى مؤمنان همه شفاعت خواهند كرد ؛ هر كسى به اندازه خودش . و هر كس شفاعت را منكر بشود ، به اين معنا كه نه شفاعت تكوينى ، يعنى وساطت در تكوين و امثال اينها و نه شفاعت تشريعى در آخرت هست ، طبق آيات و روايات منكرش هم اگر عمداً انكار بكند ، البته ممكن است مورد شك در ايمان و كفرش باشد ؛ اما اين شفاعت معنايش اين نيست كه مخالف با « فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ » باشد . آيهء « فَمَن يعمَل » مىگويد هر كارى ، ريزه كارىهاى زندگى تو را در آنجا برايت نشان مىدهم مىفهمى ؛ يعنى در محاكمه همه چيز معلوم مىشود و محكوم مىشود . « يره » ، يعنى مىبيند يا مىفهمد ، محكوم مىشود كه چه قدر گناه كرده . پس از اين حساب محكوميت كه آنجا نگهش داشتهاند كه ببرند جهنم ، يك دفعه پيامبر گرامى مىرسد آنجا ممكن است شفاعت كنند . شفاعت هم دو جور است : شفاعت در ثواب ، يك عده مىآيند و مىگويند : يا رسول اللَّه ، اين نماز ما ، اين همه زحمت كشيديم براى هر نماز ، يك اتاق دادهاند در بهشت ، اين كم است براى ما ، تو را به خدا شفاعت كن براى نمازمان چه قدر بدهند ، شفاعت در ترفيع درجه ؛ يك شفاعت در سقوط است . خدايا ، اين همه به من وعده شفاعت دادى ، خدايا از اين چند تا شلاق اين بندهات بگذر ، خدايا از اين چند تا شلاق اين بندهات بگذر ، خداوند مىفرمايد : به خاطر تو گذشتيم .
و اين مسأله شفاعت را ما پس از تحقيق و ادله و استدلال - كه جايش نيست - ثابت كرديم كه يك مسأله عقلايى است . و اگر شفاعت نباشد ، مفاسدى لازم است و دنبال آن مفاسدى مىآيد . عقلا بينشان شفاعت هست و خدا هم كارش غير عقلايى نيست .
كسى خداى نكرده شك در اللَّه و رسول كند ، چه طور مىشود ؟
* اگر شك باشد ، خداى نكرده شيطان در دلش وسوسه بيندازد ، او كجاست و چه
هامش
( 1 ) سورهء زلزلة ، آيهء 7 .