ذخيره و احتكار كن كه اين احتكار ، احتكار حلال و واجب است ؛ لكن در عين حال ، خود را از حد نياز بيرون مشمر و به اندوخته خويش ، خوش بين مشو و تكيه مكن و پيوسته از قبولى آن نزد خداوند و مورد عنايت و پذيرش قرار گرفتن آن ، بيمناك باش .
آرى پيوسته چنين باش كه دوستان خدا و مقربان درگاه حق پيوسته چنين بودند .
امام صادق عليه السلام فرمود : شيطان مطرود روزى به احزاب و جنود خويش - در مقام تعليم راه اغوى و تسلط بر بنى آدم چنين گفت : اگر بتوانم بر انسانها در سه موضوع غالب آيم ، در بقيه موارد ، خاطرم از وى جمع است و هر عملى هم در غير آن موارد انجام دهند ، برايم اهميت ندارد ؛ زيرا عملش بىنتيجه خواهد ماند : 1 . عمل خود را زياد بشمارد ، 2 . از گناه خويش غفلت نمايد ، 3 . به خويشتن ، خوش بين گردد .
علاج عجب
در خاتمه ، مناسب است اشارهاى به دواى اين مرض بكنيم . طبق آنچه علماى اخلاق در اين مقام گفتهاند : بهترين علاج اين صفت رذيله آن است كه انسان در حال خويش و در مقايسه عمل خود با مقام عظمت الهى و نيز در مقايسه با نعمتهاى گونهگون خداوند ، به ويژه يارى و كمك او را در بارهء انجام اعمال ، دقت و تأمل و تفكر كند ، و بداند بهترين ماها در برابر عظمت او نظير كودكى است كه چند روزى به كلاس اول دبستان رفته و كشيدن يك خط مستقيم يا منحنى را در روى كاغذ ياد گرفته و حال در مقابل يك پروفسور و متخصص فنى دستخط خود را ارائه مىدهد و به رخ او مىكشد و مىبالد و مىنازد ، غافل از آن كه هنوز به الفباى كمال نرسيده و قدرت نوشتن نام خود را ندارد . و همچنين اگر كودك خود را در مقابل وى دانشمند و فاضل و محقق شمارد !
قرآن مجيد مىگويد :
« قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ * مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ * مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ *