برسيد به اين مرض ، به مريضى دقت كنيد ، در معالجه كوشش كنيد كه اگر اين مريض را بهبود بخشيد ، ديگر مريض نمىشويد . اگر اين مريض را بهبود بخشيد و از اين مسافرخانه بيرونش كنيد ، ديگر اين مريض هميشه « تَعْرِفُ فِىوُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ » خواهد بود . و اگر نرسيد به اين مريض ، و مرضش را بهبود نبخشيد و خداى نكرده با هر مرضى از دنيا برود ، آن مرض در او هميشگى است . و اين مرض تا اللَّه هست ، اين مريض مريض است . در برخى از فتاوا از تحقيقات علما مىگويند به اين كه آتش آخرت هم كه مىسوزاند ، مانند اين است كه يك كسى استعداد مرض را دارد ، سرما خوردگى شديد دارد و يك استكان سركه سر بكشد ، پس از اندك مدتى آن چنان اين آدم تب خواهد كرد كه به چهل و چند درجه برسد .
پس از مرگ اين مرض در وجود اين شخص ايجاد استعداد كرده است كه پس از مرگ داغ شود و آتش بگيرد و ديگر آنجا خدا نياز ندارد كه يك بيمارستانى بسازد و مريضها را در آنجا معالجه كند ، آنجا هميشگى هست . روحت به هر عنوانى ، به هر كمالى ، با هر نفسى ، با هر صنعتى از اين جهان به جهان ديگر رفت ، با هر زيبايى و قيافه جالبى رفت ، هميشه جالب و جاذبى . و با هر مرض روحى از اينجا رفت و با هر غفلتى از اين جهان رفت ، هميشه گرفتار آن غفلت است و از اين رو ، مريض را معالجه كنيد .
وَ إِنَّمَا هِيَ نَفْسِي أَرُوضُهَا بِالتَّقْوَى لِتَأْتِيَ آمِنَةً يَوْمَ الْخَوْفِ الْأَكْبَر ؛
آن چنان اين نفس را من رياضت بدهم ، به زنجير بكشم ، مخالفت كنم ، با تقوا او را رياضت دهم ، تا آن روزى كه همه آنجا حاضرند :
« لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ » .
انسانهايى هستند در آنجا ، آن همه آسمان و زمين به هم خورده است و خداوند آسمان را دور انداخته و پيچيده ، مانند كاغذ پارهها ، و در يك طرف عرش ( كرسى )
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 414
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤١٤