فَلَيْتَهَا لَمْ تَلِدْنِى وَ لَمْ تُرَبِّنِى ، وَ لَيْتَنِى عَلِمْتُ أَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ جَعَلْتَنِى ، وَ بِقُرْبِكَ وَ جِوَارِكَ خَصَصْتَنِى ، فَتَقِرَّ بِذَلِكَ عَيْنِى ؛
اى كاش مادر مرا نمىزاييد و پرورشم نمىداد ، اى كاش مىدانستم كه اهل سعادت و بهشتم و در جوار قرب تو از خاصان درگاهت خواهم بود ( يا اين گونه نخواهد شد ) و آن گاه كه از سعادت خود مطلع مىگرديدم چشمانم از اين خبر عظيم روشن مىشد .
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 345
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٤٥