است و اين لياقت را كسى جز انبيا و اوليا دارا نيست . به آياتى از قرآن در اين زمينه توجه فرماييد . اين آيه در مورد حضرت آدم است :
« ثُمَّ اجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَتَابَ عَلَيْهِ » .
خداوند آدم را برگزيد و او را ( به خلافت تشريعى ) براى نبوت انتخاب نمود . و يا در آيهء ديگر كه به حضرت داوود خطاب مىكند :
« يَا دَاوُدُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِى الْأَرْضِ » .
يعنى من تو را خليفه ( تشريعى ) خود بر روى زمين قرار دادم . و همچنين در آيهاى كه حضرت موسى مخاطب است :
« وَ أَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوحَى » ؛
من تو را ( به عنوان جانشين تشريعى خويش ) برگزيدم ، پس آنچه به تو وحى مىشود بشنو .
و يا در جمله ديگرى كه به خاتم رسل - صلوات اللَّه عليه و آله - مىفرمايد :
« يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً » ؛
اى رسول حق ، من تو را ( به رسالت تشريعى ) شاهد و مبشر و نذير خود قرار دادم .
ما چنان كه بتوانيم خلافت تكوينى خويش را تحكيم و تقويت كنيم ، به مقامى خواهيم رسيد كه خليفه تشريعى خداوند شويم و نيابت حضرت بقية اللَّه را به ما بدهند .
خداوند با كسى خويشاوندى ندارد . گناهان را ترك كنى ، بر تزكيه و تهذيب مراقبت كنيد و خود را آلوده نكنيد ، پس از اندك مدتى اين مقام را به شما ارزانى مىدهند .
مطالبى كه گفته شد ، مقدمهاى بود براى نقل روايتى از حضرت على عليه السلام كه حضرت در آن ميزان عظمت و بزرگى گناهان را بيان مىفرمايد . علما در تصانيف خويش ، ضمن معرفى گناهان كبيره ، ارتكاب آنها را مسقط عدالت انسان مىشمرند و پس از
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 311
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣١١