تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 286

مساهمون:

ص٢٨٦
قدر نعمت هدايت و ايمان را بدانيد . هر قطره از اشك چشم شما كه در شامگاه از خوف خداى تعالى جارى شود ، روحتان را اوج مىدهد و باعث افزايش مقامات معنوى شما مىشود . مرحوم كلينى بيست سال زحمت كشيد ، از اين شهر به آن شهر رفت و دو جلد كتاب نوشت كه محصول قسمت عمده‌اى از دوران پر ثمر عمر او بود . حتى شنيد در فلان شهر مردى كلام حقى از معدن نبوت و امامت فرا گرفته است ، فرسنگ‌ها پياده روى كرد تا او را يافت و آن حديث را به دست آورد و كتابش تكميل شد . آن گاه نام آن را الكافى گذاشت . اين مفهوم واقعى محبت است . اما هر چه محبت افزون‌تر و مقام انسان والاتر باشد ، سقوطش ، به مراتب ، تكان دهنده‌تر است . سقوط از يك ديوار مرتفع كم عرض يقيناً دشوارتر از سقوط از يك ديوار كم ارتفاع سهل العبور است . با خدا باشيد ، توكل به خدا كنيد و بدانيد مقام شما والاست ، اگر خود آن را به خطر نينداخته و دچار خدشه نسازيد . فى الجمله ، از اين مرحله عشق - كه « تامّين فى محبة اللَّه » بدان دست يافته‌اند - به عنوان « تيم » تعبير مىكنند كه حضرت امير نيز در دعاى كميل از آن چنين ياد مىكند : وَ اجْعَلْ لِسَانِى بِذِكْرِكَ لَهِجاً وَ قَلْبِى بِحُبِّكَ مُتَيَّماً ؛ خداوندا ، زبان مرا به ذكر و ياد خويش گويا بگردان و دوستى و علقه خود را در قلب من جايگزين فرما . در احوالات موسى بن عبد اللَّه مىنويسند كه روزى وارد سامرا شد ( اين نام را از اين جهت بر سامرا گذارده‌اند كه هر كس وارد آن شود ، خوشحال مىشود ، « سرّ من رآى » ) و سراغ خانه امام هادى عليه السلام را گرفت . محله‌اى را به او معرفى كردند به نام « عسكريه » كه عموماً فقرا در آن زندگى مىكردند . عسكريه تبعيدگاه دو امام بزرگوار شيعه ، امام هادى و امام عسكرى عليهما السلام است كه بدين جهت آنان را عسكريين مىنامند .