إِلَهِى مَنِ الَّذِى نَزَلَ بِكَ مُلْتَمِساً قِرَاكَ فَمَا قَرَيْتَه ؛
اى خداى بزرگ ، چه كسى به در خانه تو آمده و اظهار عجز و ناتوانى نموده تو او را نپذيرفتهاى ؟
اى پروردگار عظيم ، ما را بپذير . ما خواهان كمال هستيم . اساس همه حاجات نزد ما كمال است . ما مىخواهيم انسان باشيم به گونهاى كه اگر از حضرت بقية اللَّه پرسيدند : فلانى چه طور آدمى است ؟ ايشان بفرمايد : من از او راضيم . خداوندا ، ما يك تبسم حضرت حجت را با دو جهان معاوضه نمىكنيم .
اى پروردگار بزرگ ، از يك تبسم ولى تو ، بقية اللَّه الاعظم سعادت مىخوانيم و از گرفتگى چهرهء مباركش ، نشان شقات خود را مىيابيم .
وقتى قرآن مىخوانيد و به حالات انبيا مىرسيد ، از اين جملات آسان نگذريد . چه قدر عالى است كه خداوند به پيامبر و الا مقام خويش ، حضرت ابراهيم نشان افتخار مىدهد و در بارهاش مىفرمايد :
« نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ » ؛
چه نيكو بندهاى است ابراهيم كه اهل آه و ناله است ؛ اهل سوز و گداز است .
او كه هر گاه به حساب اعمال خويش مىرسيد ، آه مىكشيد و از عمق دل ناله مىكرد .
خداوندا ، اين مقامات و خلعتهاى نيكو را كه به انبياى خويش بخشيدهاى ، به ما نيز ارزانى بدار و ما را در پيشگاه لطف و كردم خويش مقبول فرما .
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 280
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٨٠