تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 201

مساهمون:

ص٢٠١
آن گنجانده شده است . در اين دعا چنين مىخوانيم : وَ وَفِّقْنِى إِذَا اشْتَكَلَتْ عَلَيَّ الْأُمُورُ لِأَهْدَاهَا ؛ پروردگارا ، آن گاه كه امور و افكار و عقايد مشتبه گرديد ، مرا به عقايد استوارتر و امور ره يافته‌تر موفق گردان . وَ إِذَا تَشَابَهَتِ الْأَعْمَالُ لِأَزْكَاهَا ؛ و هنگام تشابه اعمال خارجى ، مرا به پاكيزه‌ترين آنها توفيق ده . وَ إِذَا تَنَاقَضَتِ الْمِلَلُ لِأَرْضَاهَا ؛ و در وقت اختلاف ملل و مكاتب گوناگون مرا به راهى هدايت فرما كه رضاى تو در آن است . اين‌ها همان علومى است كه بايد به انسان الهام شود . اين علوم خواندنى نيست ، نور مىخواهد و به تقوا و معنويت نيازمند است . شما غير از علوم متداول ، به دانشى محتاج هستيد كه آن دانش « تنبه عند الاشتباه » است ؛ يعنى انسان نزد هر شبهه‌اى بتواند حقيقت را درك كند و با نور باطن حق را از باطل تشخيص دهد . [ در اين تعبير ، « اشتباه » به مفهوم « شبهه » به كار رفته است ] . نزد شبههء اعتقادى ، آگاهى به عمل صحيح ؛ هنگام شبهه در عمل ، تنبه به اعمال صحيح ؛ گاه شبهه در حزب و گروه ، گرايش به حزب برتر و . . . گاهى ما مىبينيم دو نفر استاد ، روحانى و يا فقيه از لحاظ درسى در شرايط يكسانى هستند ، اما يكى تنبيهات و توجهاتى دارد كه ديگرى فاقد آن است . اين امر ، انسان را در برابر او خاضع مىگرداند ؛ زيرا او رشته ارتباط را پيدا كرده و بدان چنگ زده است . خداوند نيز در قلب او فرقان ايجاد كرده و او را مميز حق و باطل قرار داده است . من معتقدم دوستان در كنار دانش‌هاى متعارف بكوشند تا آن علم را تحصيل كنند . بايد بكوشيد ، بايد مطالعه كنيد ، بايد از اوقات خود حداكثر استفاده را به عمل آوريد . پنج دقيقه وقت خود را هدر ندهيد . در مورد مرحوم علامه حلّى - رضوان اللَّه تعالى عليه - نقل مىكنند كه اگر پنج دقيقه وقتش هدر مىرفت ، پنج روز غصه مىخورد كه چرا خود را ضايع كرده و وقت خود را به هدر دادم .