منسوب است :
عزّ الأمانة أغلاها و أرخصها * ذلّ الخيانه فافهم حكمة البارى « 1 »
( مشكلات العلوم نراقى )
معمّا به اسم عادل رفيعا جان بابا دل به دست آر
لفظ فى در رفيعا حرف جر است ، يعنى « ر » در ميان عا مىشود « عرا » ، جان بابا عربى است ، يعنى : لفظ عرا در دو جانب با قرار گيرد ، مىشود : « عرا با ع را » يعنى : لفظ عرا ، را خود را فروخت و حذف كرد مىشود : « عا » و چون عا ، « دل » به دست آورد مىشود : عادل .
سلمان فارسى خمير مىكند
روي أنّ جماعة دخلوا على سلمان الفارسى - و هو أمير المدائن - فوجدوه يعجن عجيناً ، فقالوا : ألا تترك بالجارية تعجن ؟ قال : إنّا أرسلناها في عمل فكرهنا أن نجمع عليها عملًا آخر .
« 2 »
شعر
چو درياى رحمت تلاطم كند * گنه ، صاحب خويش را گم كند
شعر در توحيد
حكيمى مرا گفت كاين چرخ و انجم * بُوَد جسم گردندهء باستانى
كه هر يك جهانى است وَ اندر درونش * جهانها چو اشيا درون اوانى
هامش
( 1 ) . عزت امانتدارى ، دستى را گران كرد ؛ امّا ذلت خيانت ، دست ديگر را ارزان نمود . حكمت آفريدگار را بفهم ! ( بحار الأنوار ، ج 104 ، ص 9 ) .
( 2 ) . نقل است گروهى نزد سلمان فارسى رفتند كه استاندار مدائن بود . ديدند آرد خمير مىكند . گفتند : چرا نمىگذارى خدمتكار خمير درست كند ؟ گفت : به دنبال كارى او را فرستادهام . خوش ندارم كارى ديگر را بر عهدهاش بيافزايم ! ( تفسير الدرّ المنثور ، ج 2 ، ص 161 )