مسئلهء 5 . در طهارت و تزكيهء شكار سگ ، امور زير شرط است :
1 . سگِ تربيت شده باشد ، به طورى كه به امر صاحبش حمله كند و به نهى او توقّف نمايد ؛ و به تخلّف نادر ، عيب ندارد .
2 . سگ را صاحبش بفرستد ، نه آنكه خود برود .
3 . شكاركننده ، مسلمان باشد ؛ و شكار كافر ، مانند ذبيحهء او است .
4 . در هنگام ارسال ، نام خداوند را ببرد ؛ مثلًا « بسم اللَّه » ، « يا الحمد للَّه » بگويد .
5 . مرگ شكار به وسيلهء دريدنِ سگ باشد ، نه از ترس و غيره .
6 . شكارچى آن را زنده نيابد ، و الّا بايد خود ذبح كند .
7 . حيوانِ شكار شده ، وحشى باشد ، نه اهلى .
مسئلهء 6 . در پاكى و حلال بودنِ صيد صحرايى ، در صورتى كه به وسيلهء غير حيوان شكار شود ، مراعات امور زير ، واجب است ، والّا ميته و حرام خواهد بود :
1 . صيد به وسيلهء آلت قتّالهء آهنى باشد ، مانند : شمشير ، نيزه ، تير و تفنگى كه گلولهاش تيز باشد .
2 . صيد كننده ، مسلمان باشد .
3 . نام خدا را وقتِ پرتاب كردنِ آلت يا خالى كردنِ تير ، ذكر كند .
4 . حيوانِ شكار شده ، وحشى باشد و يا حالت وحشى پيدا كرده باشد .
مسئلهء 7 . اگر حيوان وحشى را شخصى به قصد مالكيّت گرفت و يا در دامى كه بدين منظور نصب كرده بود افتاد و يا به وسيلهء تير و نيزهاى او را از پاى درآورد ، بر ديگران ، گرفتن و تصرّف آن حرام است . و همينطور است اگر پس از گرفتن و يا بهدام افتادن ، از دستش و دامش فرار كند .
مسئلهء 8 . در حليّتِ خوردنِ حيوان دريايى ، مراعات امور زير ، واجب شرعى است :
1 . از اقسام ماهى باشد ، نه از ساير انواع بىشمار حيوانات دريايى .
2 . ماهى فلسدار و پولكدار باشد .
3 . زنده از آب بيرون آورده شود و نه آنكه در آب بميرد .
نوشتارهاى فقهى (فارسى) — صفحة 159
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٥٩