نيست ؛ پس هر يك از حجّ افراد و قِران ، مركّب از يازده جزء است .
3 . در حجّ افراد ، قربانى نيست ؛ و در حجّ قِران ، مستحبّ است كه احرامش را توأم با قربانى و علامتگذارىِ آن انجام دهد .
4 . واجب است احرام اين دو حج ، از يكى از ميقاتها و يا از خانهء حجّكننده ، شروع شود .
مسئلهء 11 . عمرهء مفرده كه يكى از اعمال حاضرين مكّهء معظّمه است - از عمرهء تمتّع ، در امور زير ، جدا مىشود :
1 . نيّت ، كه بايد آن را به قصد عمرهء تمتّع و اين را به قصد عمرهء مفرده بهجا آورد .
2 . آخرين عمل عمرهء تمتّع ، بايد به وسيلهء تقصير باشد - يعنى زدن مقدارى از موى سر يا ريش و يا ناخن - و حلق ، يعنى تراشيدنِ سر ، در آن ، جايز نيست ؛ و در عمرهء مفرده ، هر يك از آن امور ، جايز است .
3 . عمرهء تمتّع ، طواف نساء ندارد ، گر چه بهجا آوردنش مستحب است ؛ و در عمرهء مفرده ، طواف نساء ، واجب است .
4 . احرامِ عمرهء تمتّع ، بايد از يكى از ميقاتهاى پنجگانه باشد ؛ و در احرام عمرهء مفرده ، مىتوان از ادنى مَحلّ نيز شروع كرد ؛ يعنى نزديكترين محل به حرم ، گر چه از ميقاتهاى پنجگانه نيز صحيح است .
5 . عمرهء تمتّع ، واجب است قبل از حج ، انجام يابد ؛ و عمرهء مفرده ، دربارهء مكّى ، واجب است بعد از حجّ افراد يا قِران باشد .
6 . عمرهء تمتّع ، واجب است در ماههاى سهگانهء حج باشد ؛ ولى عمرهء مفرده ، در تمام سال ، وقت دارد .
7 . عمرهء تمتّع با حجّ تمتّع ، نظير يك عمل مرتبط به هم است ؛ و امّا عمرهء مفرده ، عملى است مستقل به طورىكه مكلّف مكّى ، به هر يك از دو عمل - يعنى حج و عمرهء مفرده - قادر شد ، واجب است آن را انجام دهد ، ولو از ديگرى عاجز باشد .
نوشتارهاى فقهى (فارسى) — صفحة 118
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١١٨