9 . ادْنَى الْحِلّ ؛ يعنى نزديكترين محلّ به حرم ، ميقات عمرهء مفرده است ؛ و توضيح آنكه : خطّ موهومِ شبه دائرهاى دور مكّهء معظّمه كشيده شده كه داخل آن خط « حرم » و خارج آن « حلّ » ناميده مىشود و همهء اطراف بيرون آن كه نزديك خط است ، ميقات است ؛ و بستن احرام از آنجا صحيح است كه پس از احرام ، وارد حرم شود ؛ لكن اولى آنكه از يكى از سه محلّ معروف - تنعيم و حديبيّه و جعرّانه - احرام بسته شود .
مسئلهء 16 . بستنِ احرام قبل از ميقات ، حرام ؛ و تأخير انداختنِ آن از ميقات نيز حرام است ، گر چه ميقات ديگرى در پيش داشته باشد .
حقيقت احرام
مسئلهء 17 . حقيقت احرام ، امرى است اعتبارى كه به وسيلهء قصد توأم با عمل ، تحقّق مىيابد . پس در تحقّق آن ، سه امر زير ، شرط است :
1 . نيّت كردن ؛ يعنى قصد عبادت خاص ، مانند : عمره ، يا حج .
2 . تلبيه ؛ يعنى چهار مرتبه « لَبَّيْك » گفتن ؛ و حدّأقل آن ، واجب است به طريق زير باشد :
« لَبَّيكَ اللّهُمَّ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ لَاشَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ » .
3 . پوشيدن دو قطعه لباس احرام براى مردها پس از كندن لباسهاى متعارف ، كه يكى را چون لنگ ببندد و ديگر را بر دوش افكند .
مسئلهء 18 . واجب است بر مُحرم در حالت نيّت ، خصوصيّات عمل مقصود را روشن كند : كه مثلًا عمرهء تمتّع است ، يا عمرهء مفرده ؟ حجّ تمتّع است ، يا افراد ، يا قِران ؟
حَجَّةُ الإسلام است ، يا حجّ ديگر ؟ حجّ خويشتن است ، يا نيابت از ديگرى ؟ و غيره .
مسئلهء 19 . واجب است مُحرم ، تلبيهها را صحيح ادا كند ، مانند : تكبير و قرائت نماز ، گر چه كلمه كلمه ، از ديگرى بشنود و بگويد .
مسئلهء 20 . وجوب تعيين تلبيه در احرام عمره و حجّ تمتّع و افراد است ؛ و امّا در احرام حجّ قِران مىتواند بهجاى تلبيه ، اشعار و يا تقليد انجام دهد ؛ و تقليد يعنى نهادن علامتِ خاص بر قربانى .